The Time Is Now For Strategic Sourcing
Filed under: Strategic Sourcing — Reverse Aution Editor @ 11:33 am
In excellent economic times, strategic sourcing is just a smart way for company buyers to be good stewards of money. In downturns, however, this guiding principle set for buying is simply essential. Putting the points of strategic sourcing to work can be difficult, however. This is not so for companies that discover the benefits of e-Procurement.
When the Internet is used to facilitate buying, companies often find a number of perks they may not have even considered. Beyond the expediency and convenience that buying online provides, some forms of e-Procurement fully embrace the principles of strategic sourcing. Reverse auctions, for example, are the quintessential way to put strategy into the buying process. This is so because:
Reverse auctions allow for competition – If a company wants to enjoy the best possible pricing on products and services, competition among sellers is a must. Reverse auctions are designed to foster competitive bidding.
Reverse auctions widen the net – A standard RFP process might be limited to a set geographical area, reverse auctions can be opened up to the world – literally. This can enable company buyers to be 100 percent certain they are getting excellent pricing on products and services.
A reverse auction allows vetting – When a reverse auction is used, buyers don’t have to deal with the unknown. The RFI process can enable buyers to request credentials to see if vendors meet their own prequalification standards.
Strategic sourcing is a guiding beacon for companies to follow in hard economic times. When the money going out is justified, the bottom line can be made much more solid.
maandag 15 december 2008
woensdag 3 december 2008
Kredietcrisis 2008: de inkoper is de klos
De gevolgen van de wereldwijde kredietcrisis zijn inmiddels overal voelbaar. Ook de inkoper ontkomt niet aan de malaise. Is hij het kind van de rekening?
Ogenschijnlijk maken de meeste bedrijven zich niet enorm veel zorgen over de malaise die de financiële wereld teistert. Zwaar weer, maar achter de wolken schijnt nog altijd de zon, lijkt de heersende mening. Herman van den Hoogen van Corus liet op de CPO-Dag in Bussum het woord "luchtzak" vallen toen hij het over de crisis had. Een woord met een beeldende beschrijving het gevoel wel beschreef: een tijdelijke terugslag. Als in een situatie waarin een vliegtuig even hoogte verliest door een meteorologisch fenomeen, waarvan hooguit enkele passagiers in paniek raken maar uiteraard de ervaren bemanning van het toestel niet. Waarom zouden ze ook? De piloot blijft ijzig kalm en zet na de kleine tegenslag gewoon weer koers naar de oorspronkelijke bestemming. Business as usual.
Toch geven de specialisten aan dat bedrijven wel eens kunnen gaan knijpen in de kosten, en dat die kostenbesparingen bij de inkoop vandaan moeten komen. Iets waar het vakgebied niet om staat te springen. Het zou wel eens een pas op de plaats kunnen betekenen. Want, om met NEVI Hoogleraar Supply Management prof. Bart Vos te spreken, inkopers moeten juist op zoek gaan bij leveranciers naar meerwaarde. Het tijdperk van alleen uitknijpen en uitzuigen zijn we wel voorbij, zo vindt hij. "Laten we eerlijk zijn: daar kreeg je toch al niet de beste mensen van", zo benoemt Vos nog een positief neveneffect van de ontwikkeling naar Inkoop Nieuwe Stijl, waarin maatschappelijk verantwoord inkopen een belangrijke rol speelt.
Leveranciers moeten meedenken
Helaas pindakaas, zou je bijna zeggen. Want moeten bedrijven hun goede voornemens maar even uitstellen terwijl zij schuilen voor het zware weer? Van den Hoogen vindt dat bedrijven vanuit de total costs moeten blijven denken: "De Raad van Bestuur kan aandringen op knijpen, maar goedkoper is niet altijd beter. Voorbeeld zijn de vuurvaste stenen die we nu gebruiken bij Hoogovens. Duurder, maar ze gaan langer mee en zorgen voor besparing."
Hans Mak, directeur Procurement Benelux van DHL, denkt dat marges onder druk komen te staan door de crisis. De uitgestelde liberalisatie van de postmarkt speelt zijn organisatie parten. Investeringen die al zijn gedaan zorgen voor een verhoogde druk. "We moeten scherper aan de wind varen", zo omschrijft hij de algemene behoefte aan strak kostenmanagement. "Het is de wens van interne klanten om heel scherpe contracten af te sluiten. Wat wij nu aan onze leveranciers duidelijk maken, is dat we absoluut geen stijgingen accepteren. En nog meer dan voorheen vragen we ze om met ons mee te denken. Zij moeten ook slimmer inkopen."
Focus op kwaliteit
Naast strak kostenmanagement probeert DHL risico"s te vermijden door de contractduur. "Bij ons in de express en logistiek is er geen lang doorlopende orderportefeuille, maar toch is er de neiging om contracten wat korter te laten duren", zegt Mak. Toch zijn het bestaande instrumenten die het bedrijf door de crisis heen moeten loodsen. Risicobeperking bij het selecteren leveranciers bijvoorbeeld. "We hebben kanalen om bij leveranciers te checken of ze kapitaalkrachtig zijn", aldus Mak. En een focus op kwaliteit: "Een programma dat we al hebben lopen is First Choice. Een project waarbij iedereen geacht wordt de altijd eerste keus van de klant te zijn." Dit alles moet genoeg zijn om de tijd naar een economische opleving te overbruggen. Mak: "Ik weet niet of we goed toegerust zijn op de crisis, dat moet straks blijken, maar we proberen er zo goed mogelijk doorheen te komen."
Met de woorden "De beurs is emotie. Inkopen is emotie" wees CPO van het jaar 2007 Erik de Bruine (Rabobank) in Bussum nog op de grilligheid van de markt en het vak. Houd het hoofd koel, plachte hij ermee te zeggen. Met een voorland van kortere doorlooptijden, voorraadbeheersing, het "uitknijpen" van leveranciers en het terugbrengen van de afhankelijkheid van vreemd vermogen is dat nog lastig genoeg. Want veel zal er op het bord van de inkoper terechtkomen. Eet smakelijk!
Auteur: Koos Plegt
Ogenschijnlijk maken de meeste bedrijven zich niet enorm veel zorgen over de malaise die de financiële wereld teistert. Zwaar weer, maar achter de wolken schijnt nog altijd de zon, lijkt de heersende mening. Herman van den Hoogen van Corus liet op de CPO-Dag in Bussum het woord "luchtzak" vallen toen hij het over de crisis had. Een woord met een beeldende beschrijving het gevoel wel beschreef: een tijdelijke terugslag. Als in een situatie waarin een vliegtuig even hoogte verliest door een meteorologisch fenomeen, waarvan hooguit enkele passagiers in paniek raken maar uiteraard de ervaren bemanning van het toestel niet. Waarom zouden ze ook? De piloot blijft ijzig kalm en zet na de kleine tegenslag gewoon weer koers naar de oorspronkelijke bestemming. Business as usual.
Toch geven de specialisten aan dat bedrijven wel eens kunnen gaan knijpen in de kosten, en dat die kostenbesparingen bij de inkoop vandaan moeten komen. Iets waar het vakgebied niet om staat te springen. Het zou wel eens een pas op de plaats kunnen betekenen. Want, om met NEVI Hoogleraar Supply Management prof. Bart Vos te spreken, inkopers moeten juist op zoek gaan bij leveranciers naar meerwaarde. Het tijdperk van alleen uitknijpen en uitzuigen zijn we wel voorbij, zo vindt hij. "Laten we eerlijk zijn: daar kreeg je toch al niet de beste mensen van", zo benoemt Vos nog een positief neveneffect van de ontwikkeling naar Inkoop Nieuwe Stijl, waarin maatschappelijk verantwoord inkopen een belangrijke rol speelt.
Leveranciers moeten meedenken
Helaas pindakaas, zou je bijna zeggen. Want moeten bedrijven hun goede voornemens maar even uitstellen terwijl zij schuilen voor het zware weer? Van den Hoogen vindt dat bedrijven vanuit de total costs moeten blijven denken: "De Raad van Bestuur kan aandringen op knijpen, maar goedkoper is niet altijd beter. Voorbeeld zijn de vuurvaste stenen die we nu gebruiken bij Hoogovens. Duurder, maar ze gaan langer mee en zorgen voor besparing."
Hans Mak, directeur Procurement Benelux van DHL, denkt dat marges onder druk komen te staan door de crisis. De uitgestelde liberalisatie van de postmarkt speelt zijn organisatie parten. Investeringen die al zijn gedaan zorgen voor een verhoogde druk. "We moeten scherper aan de wind varen", zo omschrijft hij de algemene behoefte aan strak kostenmanagement. "Het is de wens van interne klanten om heel scherpe contracten af te sluiten. Wat wij nu aan onze leveranciers duidelijk maken, is dat we absoluut geen stijgingen accepteren. En nog meer dan voorheen vragen we ze om met ons mee te denken. Zij moeten ook slimmer inkopen."
Focus op kwaliteit
Naast strak kostenmanagement probeert DHL risico"s te vermijden door de contractduur. "Bij ons in de express en logistiek is er geen lang doorlopende orderportefeuille, maar toch is er de neiging om contracten wat korter te laten duren", zegt Mak. Toch zijn het bestaande instrumenten die het bedrijf door de crisis heen moeten loodsen. Risicobeperking bij het selecteren leveranciers bijvoorbeeld. "We hebben kanalen om bij leveranciers te checken of ze kapitaalkrachtig zijn", aldus Mak. En een focus op kwaliteit: "Een programma dat we al hebben lopen is First Choice. Een project waarbij iedereen geacht wordt de altijd eerste keus van de klant te zijn." Dit alles moet genoeg zijn om de tijd naar een economische opleving te overbruggen. Mak: "Ik weet niet of we goed toegerust zijn op de crisis, dat moet straks blijken, maar we proberen er zo goed mogelijk doorheen te komen."
Met de woorden "De beurs is emotie. Inkopen is emotie" wees CPO van het jaar 2007 Erik de Bruine (Rabobank) in Bussum nog op de grilligheid van de markt en het vak. Houd het hoofd koel, plachte hij ermee te zeggen. Met een voorland van kortere doorlooptijden, voorraadbeheersing, het "uitknijpen" van leveranciers en het terugbrengen van de afhankelijkheid van vreemd vermogen is dat nog lastig genoeg. Want veel zal er op het bord van de inkoper terechtkomen. Eet smakelijk!
Auteur: Koos Plegt
dinsdag 2 december 2008
Weakening demand sparks slide (FT.com)
Weakening demand sparks slide
By Rachel Morarjee
Published: December 2 2008 02:00 | Last updated: December 2 2008 02:00
European equities fell yesterday as the spectre of weakening demand came back into focus after manufacturing data from the eurozone and UK pointed to a deep recession.
Manufacturing activity in October, as measured by Europe's purchasing managers, fell to its lowest level since the survey began in 1997. "All-time lows in total orders, export orders and backlogs of work, bode ill for future activity," said Howard Archer, chief economist at Global Insight.
The benchmark FTSE Eurofirst 300 fell 6 per cent to 810.04, Frankfurt's Xetra Dax slid 5.9 per cent to 4,394.79 and the CAC 40 in Paris shed 5.6 per cent to 3,080.43.
Erik Nielsen, Goldman Sachs chief European economist, said: "We don't expect growth to return to trend until well into 2010. If we are broadly right on this path, it'll be the greatest post-war recession in euroland."
Cars and truckmakers continued to suffer as manufacturers considered further measures to curb production as demand weakened.
German truck company MAN was the latest company to cut production. MAN said it was shutting three German plants from December 12 to January 9, and would probably look to shorten working hours later this month. Its shares fell 8 per cent to €32.81.
In France, Renault announced last week it would close its Moscow plant for two weeks this month, and analysts predict that because of Russia's new year public holidays, the assembly line could be silent for up to a month.
Shares in BMW were down 3.9 per cent to €18.90, Porsche slid 7.8 per cent to €46.65 and Daimler lost 7.3 per cent to €22.85. Renault slipped 7.2 per cent to €15.98 and Peugeot lost 5.1 per cent to €13.50.
All of this spelled further demand weakness for steelmakers. Paris-listed ArcelorMittal lost 11.9 per cent to €16.51, Germany's Salzgitter shed 14.7 per cent to €46.35 and Austria's Voestalpine lost 13.5 per cent to €14.28, while Sweden's SSAB slipped 10.9 per cent to SKr57.25.
Copyright The Financial Times Limited 2008
By Rachel Morarjee
Published: December 2 2008 02:00 | Last updated: December 2 2008 02:00
European equities fell yesterday as the spectre of weakening demand came back into focus after manufacturing data from the eurozone and UK pointed to a deep recession.
Manufacturing activity in October, as measured by Europe's purchasing managers, fell to its lowest level since the survey began in 1997. "All-time lows in total orders, export orders and backlogs of work, bode ill for future activity," said Howard Archer, chief economist at Global Insight.
The benchmark FTSE Eurofirst 300 fell 6 per cent to 810.04, Frankfurt's Xetra Dax slid 5.9 per cent to 4,394.79 and the CAC 40 in Paris shed 5.6 per cent to 3,080.43.
Erik Nielsen, Goldman Sachs chief European economist, said: "We don't expect growth to return to trend until well into 2010. If we are broadly right on this path, it'll be the greatest post-war recession in euroland."
Cars and truckmakers continued to suffer as manufacturers considered further measures to curb production as demand weakened.
German truck company MAN was the latest company to cut production. MAN said it was shutting three German plants from December 12 to January 9, and would probably look to shorten working hours later this month. Its shares fell 8 per cent to €32.81.
In France, Renault announced last week it would close its Moscow plant for two weeks this month, and analysts predict that because of Russia's new year public holidays, the assembly line could be silent for up to a month.
Shares in BMW were down 3.9 per cent to €18.90, Porsche slid 7.8 per cent to €46.65 and Daimler lost 7.3 per cent to €22.85. Renault slipped 7.2 per cent to €15.98 and Peugeot lost 5.1 per cent to €13.50.
All of this spelled further demand weakness for steelmakers. Paris-listed ArcelorMittal lost 11.9 per cent to €16.51, Germany's Salzgitter shed 14.7 per cent to €46.35 and Austria's Voestalpine lost 13.5 per cent to €14.28, while Sweden's SSAB slipped 10.9 per cent to SKr57.25.
Copyright The Financial Times Limited 2008
zaterdag 22 november 2008
Eurozone purchasing managers' indices hit new low
Eurozone purchasing managers' indices hit new low
By Ralph Atkins in Frankfurt
Published: November 22 2008 02:00 | Last updated: November 22 2008 02:00
The recession in the eurozone has substantially worsened this month, with the private sector contracting at the fastest rate for at least a decade, according to a
survey yesterday.
Purchasing managers' indices for the 15-country region - seen as good indicators of likely trends in activity - have slumped to fresh lows in November, led by a sharp fall in manufacturing.
The latest gloomy news could increase pressure on eurozone governments to step up economic stimulus programmes, especially in Germany. It also strengthens the case for further cuts in European Central Bank interest rates next month.
However, the ECB's determination to maintain a steady hand means that a half-percentage-point cut is more likely than the larger reduction expected by many.
Jean-Claude Trichet, ECB president, told a Frankfurt banking conference yesterday that the latest economic data came as no surprise and that central bankers had "to inspire confidence".
The "composite" purchasing managers' index, covering services and manufacturing, fell from 43.6 in October to 39.7 this month - the lowest since the survey began in 1998. It is the sixth month running that the index has been below 50, which marks the border between expanding and contracting activity.
The indices pointed to a "shocking deterioration in the eurozone economy", said Chris Williamson, chief economist at Markit, which produces the survey.
The eurozone economy had already contracted by 0.2 per cent in both the second and third quarters of this year. But the latest survey was consistent with gross domestic product falling by 0.5 per cent in the final three months of the year. Economists believe that eurozone GDP could contract by as much as 1 per cent next year. Germany reported a particularly sharp contraction this month in its manufacturing sector - which has previously powered European growth - reflecting rapidly waning global demand for its industrial exports.
Peter Vanden Houte, chief eurozone economist at ING, said the latest data were worrying because the extensive measures taken by governments to shore up the banking system should have led to at least a modest recovery.
Instead "all the indicators give the feeling that activity fell off a cliff from October onwards".
*Poland could borrow up to €10bn ($12.5bn, £8.5bn) from the ECB to help boost financial market liquidity, in the latest extension of the bank's operations beyond the eurozone. The move, announced yesterday, follows the ECB's decision to extend €5bn in credit to Hungary. It highlights the ECB's willingness to help support financial stability across the European Union.
Copyright The Financial Times Limited 2008
By Ralph Atkins in Frankfurt
Published: November 22 2008 02:00 | Last updated: November 22 2008 02:00
The recession in the eurozone has substantially worsened this month, with the private sector contracting at the fastest rate for at least a decade, according to a
survey yesterday.
Purchasing managers' indices for the 15-country region - seen as good indicators of likely trends in activity - have slumped to fresh lows in November, led by a sharp fall in manufacturing.
The latest gloomy news could increase pressure on eurozone governments to step up economic stimulus programmes, especially in Germany. It also strengthens the case for further cuts in European Central Bank interest rates next month.
However, the ECB's determination to maintain a steady hand means that a half-percentage-point cut is more likely than the larger reduction expected by many.
Jean-Claude Trichet, ECB president, told a Frankfurt banking conference yesterday that the latest economic data came as no surprise and that central bankers had "to inspire confidence".
The "composite" purchasing managers' index, covering services and manufacturing, fell from 43.6 in October to 39.7 this month - the lowest since the survey began in 1998. It is the sixth month running that the index has been below 50, which marks the border between expanding and contracting activity.
The indices pointed to a "shocking deterioration in the eurozone economy", said Chris Williamson, chief economist at Markit, which produces the survey.
The eurozone economy had already contracted by 0.2 per cent in both the second and third quarters of this year. But the latest survey was consistent with gross domestic product falling by 0.5 per cent in the final three months of the year. Economists believe that eurozone GDP could contract by as much as 1 per cent next year. Germany reported a particularly sharp contraction this month in its manufacturing sector - which has previously powered European growth - reflecting rapidly waning global demand for its industrial exports.
Peter Vanden Houte, chief eurozone economist at ING, said the latest data were worrying because the extensive measures taken by governments to shore up the banking system should have led to at least a modest recovery.
Instead "all the indicators give the feeling that activity fell off a cliff from October onwards".
*Poland could borrow up to €10bn ($12.5bn, £8.5bn) from the ECB to help boost financial market liquidity, in the latest extension of the bank's operations beyond the eurozone. The move, announced yesterday, follows the ECB's decision to extend €5bn in credit to Hungary. It highlights the ECB's willingness to help support financial stability across the European Union.
Copyright The Financial Times Limited 2008
woensdag 12 november 2008
'Tabaksblat' toetst nu ook op verantwoord ondernemen
'Tabaksblat' toetst nu ook op verantwoord ondernemen
7 november 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Kalles, B. van
Aanpassing code is vrijwel zeker
Bert van Kalles
Den Haag
In de nieuwe code-Tabaksblat voor deugdelijk ondernemingsbestuur komt hoogstwaarschijnlijk te staan dat ondernemingen een beleid moeten hebben voor maatschappelijk verantwoord ondernemen. Ze moeten daarover jaarlijks rapporteren. Dat hebben staatssecretaris Frank Heemskerk van Economische Zaken en voormalig Unilever-topman Antony Burgmans gezegd bij de presentatie van een advies over maatschappelijk verantwoord ondernemen (mvo).
Heemskerk heeft na aandringen van de Tweede Kamer dit voorjaar een commissie aan het werk gezet onder leiding van Burgmans. De opdracht was te adviseren over de rol van mvo bij 'corporate governance' en wat van aandeelhouders kan worden verwacht. De commissie heeft donderdag gerapporteerd en drie aanbevelingen gedaan. Elk bedrijf met meer dan vijftig werknemers moet een mvo-beleid hebben. Daarover moet jaarlijks worden gerapporteerd zodat een dialoog met aandeelhouders en andere belanghebbenden kan plaatsvinden. En dit moet verankerd worden in de corporate governance-code (code-Tabaksblat).
Die code wordt momenteel herzien door de commissie-Frijns. De rapportage wordt volgende maand verwacht. Burgmans heeft in zijn advies concrete en gedetailleerde tekstvoorstellen opgenomen voor Frijns. Daarin staat dat het bestuur van een onderneming, de raad van commissarissen en institutionele beleggers 'de voor de onderneming relevante maatschappelijke aspecten van het ondernemen bij de invulling van hun taken moeten betrekken'. 'Ik hoop dat Nederland snel leidend in de wereld zal zijn op het gebied van mvo', aldus Burgmans.
Volgens hem is er niet voor gekozen om zaken wettelijk op te leggen of af te dwingen. 'Het gaat altijd om maatwerk. Voor Shell of Unilever geldt bijvoorbeeld een totaal andere invulling als het gaat om CO2-emissie.'
Ondernemingen moeten volgens Burgmans rekening gaan houden met 'een aantal gerechtvaardigde vragen uit de samenleving'. Bijvoorbeeld op het gebied van milieu en veiligheid. Hij hanteert zelf een simpele definitie voor maatschappelijk verantwoord ondernemen. 'Bedrijven moeten fatsoenlijk en netjes ondernemen op een manier die door de samenleving wordt aanvaard.'
Staatssecretaris Heemskerk heeft het advies van de commissie-Burgmans direct volledig overgenomen. 'Gewoon maar doen zo', was zijn reactie. 'De bal ligt op de stip van Frijns en u trapt hem al richting doel', zo hield hij de commissieleden voor.
Burgmans is niet bang dat mvo bij beursgenoteerde bedrijven blijft steken als de Tabaksblat-route wordt gekozen. 'Ook niet-genoteerde bedrijven volgen de code vaak, zo blijkt uit de praktijk.'
Hij hoopt dat de Tweede Kamer zijn aanpak omarmt en niet terugval op wet- en regelgeving. Ook Heemskerk denkt dat 'verankering in de code' voldoende is.
7 november 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Kalles, B. van
Aanpassing code is vrijwel zeker
Bert van Kalles
Den Haag
In de nieuwe code-Tabaksblat voor deugdelijk ondernemingsbestuur komt hoogstwaarschijnlijk te staan dat ondernemingen een beleid moeten hebben voor maatschappelijk verantwoord ondernemen. Ze moeten daarover jaarlijks rapporteren. Dat hebben staatssecretaris Frank Heemskerk van Economische Zaken en voormalig Unilever-topman Antony Burgmans gezegd bij de presentatie van een advies over maatschappelijk verantwoord ondernemen (mvo).
Heemskerk heeft na aandringen van de Tweede Kamer dit voorjaar een commissie aan het werk gezet onder leiding van Burgmans. De opdracht was te adviseren over de rol van mvo bij 'corporate governance' en wat van aandeelhouders kan worden verwacht. De commissie heeft donderdag gerapporteerd en drie aanbevelingen gedaan. Elk bedrijf met meer dan vijftig werknemers moet een mvo-beleid hebben. Daarover moet jaarlijks worden gerapporteerd zodat een dialoog met aandeelhouders en andere belanghebbenden kan plaatsvinden. En dit moet verankerd worden in de corporate governance-code (code-Tabaksblat).
Die code wordt momenteel herzien door de commissie-Frijns. De rapportage wordt volgende maand verwacht. Burgmans heeft in zijn advies concrete en gedetailleerde tekstvoorstellen opgenomen voor Frijns. Daarin staat dat het bestuur van een onderneming, de raad van commissarissen en institutionele beleggers 'de voor de onderneming relevante maatschappelijke aspecten van het ondernemen bij de invulling van hun taken moeten betrekken'. 'Ik hoop dat Nederland snel leidend in de wereld zal zijn op het gebied van mvo', aldus Burgmans.
Volgens hem is er niet voor gekozen om zaken wettelijk op te leggen of af te dwingen. 'Het gaat altijd om maatwerk. Voor Shell of Unilever geldt bijvoorbeeld een totaal andere invulling als het gaat om CO2-emissie.'
Ondernemingen moeten volgens Burgmans rekening gaan houden met 'een aantal gerechtvaardigde vragen uit de samenleving'. Bijvoorbeeld op het gebied van milieu en veiligheid. Hij hanteert zelf een simpele definitie voor maatschappelijk verantwoord ondernemen. 'Bedrijven moeten fatsoenlijk en netjes ondernemen op een manier die door de samenleving wordt aanvaard.'
Staatssecretaris Heemskerk heeft het advies van de commissie-Burgmans direct volledig overgenomen. 'Gewoon maar doen zo', was zijn reactie. 'De bal ligt op de stip van Frijns en u trapt hem al richting doel', zo hield hij de commissieleden voor.
Burgmans is niet bang dat mvo bij beursgenoteerde bedrijven blijft steken als de Tabaksblat-route wordt gekozen. 'Ook niet-genoteerde bedrijven volgen de code vaak, zo blijkt uit de praktijk.'
Hij hoopt dat de Tweede Kamer zijn aanpak omarmt en niet terugval op wet- en regelgeving. Ook Heemskerk denkt dat 'verankering in de code' voldoende is.
dinsdag 11 november 2008
Mkb sneller in aanmerking voor rijksaanbesteding
Mkb sneller in aanmerking voor rijksaanbesteding
11 november 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Kleijwegt, A.
Ariane Kleijwegt
Den Haag
Premier Jan Peter Balkenende wil rijksaanbestedingen toegankelijker maken voor kleine en middelgrote ondernemers. Dat zei hij gisteren in Den Haag tijdens het jaarcongres van werkgeversorganisatie MKB-Nederland.
De premier deed zijn belofte in het licht van een naderende recessie waarvoor vooral in het midden- en kleinbedrijf wordt gevreesd. Daarom wil hij rijksopdrachten vaker in stukjes hakken, zodat niet aan de Europese aanbestedingsregels hoeft te worden voldaan.
Die regels zijn kleine en middelgrote ondernemers al langer een doorn in het oog vanwege de omslachtige en langdurige procedures waardoor het haast onmogelijk wordt om mee te dingen. Blijft de opdrachtgever echter onder de aanbestedingsgrens, dan gelden de regels niet. Balkenende noemde als voorbeeld het Rijksmuseum. Daar werd de verbouwing in zeven delen geknipt, zodat ook kleinere bouwbedrijven een kans kregen. 'Aanbesteden kan slimmer, ten faveure van het mkb', aldus Balkenende.
De premier zegde de ondernemers in de zaal ook toe twee andere 'obstakels weg te nemen'. Hij beloofde beterschap in reactie op de veelgehoorde klacht dat de overheid haar rekeningen niet op tijd betaalt. Balkenende herinnerde zijn toehoorders aan de rentevergoeding die de overheid verplicht is af te staan na 45 dagen betalingsachterstand. 'Maak gebruik van dat recht', aldus de premier. Zijn laatste toezegging betrof het maken van afspraken met gemeenten over de stijging van lokale belastingen en leges.
Voorzitter Loek Hermans van MKB-Nederland benadrukte vooral de goede uitgangspositie van Nederland en de kansen die de economische dip met zich meebrengt. Hij roemde dit jaar gemaakte afspraken met het kabinet over duurzaamheid. 'Nederland moet die draai eerder kunnen maken. Dan kunnen we voordeel halen uit deze situatie', aldus Hermans. Hij riep het kabinet op te helpen met de investeringsaftrek.
Veel sprekers stonden even stil bij het poldermodel. De MKB-voorman zei 'blij' te zijn dat dit systeem voor een 'rustgevend najaarsakkoord' tussen sociale partners heeft gezorgd. Ook voor de premier bewijst het model met 'weliswaar oude wortels' nog steeds zijn waarde. 'Juist in deze tijden moeten we het samen doen', aldus Balkenende.
Hulp in nood
Beloften aan mkb
Rijksaanbestedingen opknippen, zodat ook kleinere ondernemers in aanmerking komen voor grote projecten
De betalingsachterstand van de overheid aan bedrijven terugbrengen
Afspraken maken met gemeenten over stijging lokale belastingen en leges
Copyright (c) 2008 Het Finan
11 november 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Kleijwegt, A.
Ariane Kleijwegt
Den Haag
Premier Jan Peter Balkenende wil rijksaanbestedingen toegankelijker maken voor kleine en middelgrote ondernemers. Dat zei hij gisteren in Den Haag tijdens het jaarcongres van werkgeversorganisatie MKB-Nederland.
De premier deed zijn belofte in het licht van een naderende recessie waarvoor vooral in het midden- en kleinbedrijf wordt gevreesd. Daarom wil hij rijksopdrachten vaker in stukjes hakken, zodat niet aan de Europese aanbestedingsregels hoeft te worden voldaan.
Die regels zijn kleine en middelgrote ondernemers al langer een doorn in het oog vanwege de omslachtige en langdurige procedures waardoor het haast onmogelijk wordt om mee te dingen. Blijft de opdrachtgever echter onder de aanbestedingsgrens, dan gelden de regels niet. Balkenende noemde als voorbeeld het Rijksmuseum. Daar werd de verbouwing in zeven delen geknipt, zodat ook kleinere bouwbedrijven een kans kregen. 'Aanbesteden kan slimmer, ten faveure van het mkb', aldus Balkenende.
De premier zegde de ondernemers in de zaal ook toe twee andere 'obstakels weg te nemen'. Hij beloofde beterschap in reactie op de veelgehoorde klacht dat de overheid haar rekeningen niet op tijd betaalt. Balkenende herinnerde zijn toehoorders aan de rentevergoeding die de overheid verplicht is af te staan na 45 dagen betalingsachterstand. 'Maak gebruik van dat recht', aldus de premier. Zijn laatste toezegging betrof het maken van afspraken met gemeenten over de stijging van lokale belastingen en leges.
Voorzitter Loek Hermans van MKB-Nederland benadrukte vooral de goede uitgangspositie van Nederland en de kansen die de economische dip met zich meebrengt. Hij roemde dit jaar gemaakte afspraken met het kabinet over duurzaamheid. 'Nederland moet die draai eerder kunnen maken. Dan kunnen we voordeel halen uit deze situatie', aldus Hermans. Hij riep het kabinet op te helpen met de investeringsaftrek.
Veel sprekers stonden even stil bij het poldermodel. De MKB-voorman zei 'blij' te zijn dat dit systeem voor een 'rustgevend najaarsakkoord' tussen sociale partners heeft gezorgd. Ook voor de premier bewijst het model met 'weliswaar oude wortels' nog steeds zijn waarde. 'Juist in deze tijden moeten we het samen doen', aldus Balkenende.
Hulp in nood
Beloften aan mkb
Rijksaanbestedingen opknippen, zodat ook kleinere ondernemers in aanmerking komen voor grote projecten
De betalingsachterstand van de overheid aan bedrijven terugbrengen
Afspraken maken met gemeenten over stijging lokale belastingen en leges
Copyright (c) 2008 Het Finan
vrijdag 7 november 2008
'Tabaksblat' toetst nu ook op verantwoord ondernemen
'Tabaksblat' toetst nu ook op verantwoord ondernemen
7 november 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Kalles, B. van
Aanpassing code is vrijwel zeker
Bert van Kalles
Den Haag
In de nieuwe code-Tabaksblat voor deugdelijk ondernemingsbestuur komt hoogstwaarschijnlijk te staan dat ondernemingen een beleid moeten hebben voor maatschappelijk verantwoord ondernemen. Ze moeten daarover jaarlijks rapporteren. Dat hebben staatssecretaris Frank Heemskerk van Economische Zaken en voormalig Unilever-topman Antony Burgmans gezegd bij de presentatie van een advies over maatschappelijk verantwoord ondernemen (mvo).
Heemskerk heeft na aandringen van de Tweede Kamer dit voorjaar een commissie aan het werk gezet onder leiding van Burgmans. De opdracht was te adviseren over de rol van mvo bij 'corporate governance' en wat van aandeelhouders kan worden verwacht. De commissie heeft donderdag gerapporteerd en drie aanbevelingen gedaan. Elk bedrijf met meer dan vijftig werknemers moet een mvo-beleid hebben. Daarover moet jaarlijks worden gerapporteerd zodat een dialoog met aandeelhouders en andere belanghebbenden kan plaatsvinden. En dit moet verankerd worden in de corporate governance-code (code-Tabaksblat).
Die code wordt momenteel herzien door de commissie-Frijns. De rapportage wordt volgende maand verwacht. Burgmans heeft in zijn advies concrete en gedetailleerde tekstvoorstellen opgenomen voor Frijns. Daarin staat dat het bestuur van een onderneming, de raad van commissarissen en institutionele beleggers 'de voor de onderneming relevante maatschappelijke aspecten van het ondernemen bij de invulling van hun taken moeten betrekken'. 'Ik hoop dat Nederland snel leidend in de wereld zal zijn op het gebied van mvo', aldus Burgmans.
Volgens hem is er niet voor gekozen om zaken wettelijk op te leggen of af te dwingen. 'Het gaat altijd om maatwerk. Voor Shell of Unilever geldt bijvoorbeeld een totaal andere invulling als het gaat om CO2-emissie.'
Ondernemingen moeten volgens Burgmans rekening gaan houden met 'een aantal gerechtvaardigde vragen uit de samenleving'. Bijvoorbeeld op het gebied van milieu en veiligheid. Hij hanteert zelf een simpele definitie voor maatschappelijk verantwoord ondernemen. 'Bedrijven moeten fatsoenlijk en netjes ondernemen op een manier die door de samenleving wordt aanvaard.'
Staatssecretaris Heemskerk heeft het advies van de commissie-Burgmans direct volledig overgenomen. 'Gewoon maar doen zo', was zijn reactie. 'De bal ligt op de stip van Frijns en u trapt hem al richting doel', zo hield hij de commissieleden voor.
Burgmans is niet bang dat mvo bij beursgenoteerde bedrijven blijft steken als de Tabaksblat-route wordt gekozen. 'Ook niet-genoteerde bedrijven volgen de code vaak, zo blijkt uit de praktijk.'
Hij hoopt dat de Tweede Kamer zijn aanpak omarmt en niet terugval op wet- en regelgeving. Ook Heemskerk denkt dat 'verankering in de code' voldoende is.
7 november 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Kalles, B. van
Aanpassing code is vrijwel zeker
Bert van Kalles
Den Haag
In de nieuwe code-Tabaksblat voor deugdelijk ondernemingsbestuur komt hoogstwaarschijnlijk te staan dat ondernemingen een beleid moeten hebben voor maatschappelijk verantwoord ondernemen. Ze moeten daarover jaarlijks rapporteren. Dat hebben staatssecretaris Frank Heemskerk van Economische Zaken en voormalig Unilever-topman Antony Burgmans gezegd bij de presentatie van een advies over maatschappelijk verantwoord ondernemen (mvo).
Heemskerk heeft na aandringen van de Tweede Kamer dit voorjaar een commissie aan het werk gezet onder leiding van Burgmans. De opdracht was te adviseren over de rol van mvo bij 'corporate governance' en wat van aandeelhouders kan worden verwacht. De commissie heeft donderdag gerapporteerd en drie aanbevelingen gedaan. Elk bedrijf met meer dan vijftig werknemers moet een mvo-beleid hebben. Daarover moet jaarlijks worden gerapporteerd zodat een dialoog met aandeelhouders en andere belanghebbenden kan plaatsvinden. En dit moet verankerd worden in de corporate governance-code (code-Tabaksblat).
Die code wordt momenteel herzien door de commissie-Frijns. De rapportage wordt volgende maand verwacht. Burgmans heeft in zijn advies concrete en gedetailleerde tekstvoorstellen opgenomen voor Frijns. Daarin staat dat het bestuur van een onderneming, de raad van commissarissen en institutionele beleggers 'de voor de onderneming relevante maatschappelijke aspecten van het ondernemen bij de invulling van hun taken moeten betrekken'. 'Ik hoop dat Nederland snel leidend in de wereld zal zijn op het gebied van mvo', aldus Burgmans.
Volgens hem is er niet voor gekozen om zaken wettelijk op te leggen of af te dwingen. 'Het gaat altijd om maatwerk. Voor Shell of Unilever geldt bijvoorbeeld een totaal andere invulling als het gaat om CO2-emissie.'
Ondernemingen moeten volgens Burgmans rekening gaan houden met 'een aantal gerechtvaardigde vragen uit de samenleving'. Bijvoorbeeld op het gebied van milieu en veiligheid. Hij hanteert zelf een simpele definitie voor maatschappelijk verantwoord ondernemen. 'Bedrijven moeten fatsoenlijk en netjes ondernemen op een manier die door de samenleving wordt aanvaard.'
Staatssecretaris Heemskerk heeft het advies van de commissie-Burgmans direct volledig overgenomen. 'Gewoon maar doen zo', was zijn reactie. 'De bal ligt op de stip van Frijns en u trapt hem al richting doel', zo hield hij de commissieleden voor.
Burgmans is niet bang dat mvo bij beursgenoteerde bedrijven blijft steken als de Tabaksblat-route wordt gekozen. 'Ook niet-genoteerde bedrijven volgen de code vaak, zo blijkt uit de praktijk.'
Hij hoopt dat de Tweede Kamer zijn aanpak omarmt en niet terugval op wet- en regelgeving. Ook Heemskerk denkt dat 'verankering in de code' voldoende is.
Precies 56 eisen bij de inkoop van aardgas
Precies 56 eisen bij de inkoop van aardgas
7 november 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Borst, S.
Suzan Borst
Wat doet Intrakoop precies?
'Intrakoop is de grootste coöperatieve inkoopvereniging voor de gezondheidszorg. We tellen ongeveer 500 leden, waaronder ziekenhuizen, verpleeghuizen en instellingen voor gehandicaptenzorg. Al bijna vijftig jaar realiseren we voordeel voor onze leden door collectieve inkoop.'
Welke deal heeft u nu gesloten?
'Twee contracten voor de levering van aardgas in de periode van 2010 tot 2013 met een mogelijkheid om twee keer een jaar te verlengen. Bij de Nuon-deal gaat het om een volume van 250 miljoen m3 aardgas, bij RWE om 500 miljoen m3.'
Hoe kwamen die deals tot stand?
'Het oude gascontract verloopt binnenkort en dus waren we toe aan vernieuwing. Een aantal zorginstellingen, zoals academische ziekenhuizen, zijn verplicht zoiets Europees aan te besteden. Daarom boden we de leden de keuze tussen een Europese en een niet-Europese aanbesteding. Uiteindelijk won RWE de Europese aanbesteding en Nuon de niet-Europese.'
Hoe gaat dat aanbesteden precies in zijn werk?
'Het begint met het formeren van een aanbestedingsteam van leden en inkoopspecialisten. Dat bepaalt wat belangrijk is in zo'n deal. Het bespreken van die zogeheten programma-eisen en -wensen is een procedure die maanden in beslag neemt. Je moet eerst een nauwkeurige marktscan maken om te kunnen bepalen wat je kunt eisen.'
Tot hoeveel eisen kwamen jullie?
'Je zou denken dat gas een product is waarover je zo bent uitgepraat, maar zo gemakkelijk is het allemaal niet. Uiteindelijk hebben we 56 eisen opgesteld. Dat varieert van voor de hand liggende dingen als: "heeft u een leveringsvergunning?", tot heel specifieke eisen als "kunt u een verzamelnota maken volgens de wensen van onze leden? En kunt u garanderen dat we direct op de tradingvloer zaken kunnen doen en dat wij als grote klant niet op het callcenter terechtkomen?"'
Noem eens een voorbeeld van wensen?
'Leden wilden graag dat leveranciers een budget-'tool' ter beschikking zouden stellen waarmee zij hun raden van bestuur iets kunnen zeggen over de verwachte prijsschommelingen. Dat is handig bij het opstellen van budgetten. Andere wensen waren het online gegevens verstrekken aan onze leden over hun verbruik. En het geven van korting bij automatisch betalen.'
Hoeveel bedrijven vochten eigenlijk om de opdracht?
'Aan beide aanbestedingen hebben vier partijen meegedaan. Nuon en RWE deden beide keren mee. Bij de Europese aanbesteding is de gunning uiteindelijk verleend via een veiling. Na twaalf biedingsrondes heeft RWE uiteindelijk de deal gekregen.'
Twaalf biedingsrondes!
'Ja, daar ben je dus niet in vijf minuten mee klaar.'
Jullie hebben de leveranciers dus echt tot het uiterste gedreven?
'Met ongeveer zestig leden hebben we in een zaaltje de veiling live gevolgd. Ik kan je vertellen dat de leden na afloop heel tevreden de zaal uitliepen. Vergeleken met het vorige contract hebben we uiteindelijk 50 tot 60% weten te besparen op de kosten die de leverancier zelf toevoegt. De gasprijs die we betalen, hebben we voor wat betreft het deel dat door de leverancier is te beïnvloeden, met enkele centen verlaagd. Met deze volumes gaat dat om veel geld.'
'Vergeleken met het vorige contract hebben we 50 à 60% weten te besparen'
Copyright (c) 2008 Het Fi
7 november 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Borst, S.
Suzan Borst
Wat doet Intrakoop precies?
'Intrakoop is de grootste coöperatieve inkoopvereniging voor de gezondheidszorg. We tellen ongeveer 500 leden, waaronder ziekenhuizen, verpleeghuizen en instellingen voor gehandicaptenzorg. Al bijna vijftig jaar realiseren we voordeel voor onze leden door collectieve inkoop.'
Welke deal heeft u nu gesloten?
'Twee contracten voor de levering van aardgas in de periode van 2010 tot 2013 met een mogelijkheid om twee keer een jaar te verlengen. Bij de Nuon-deal gaat het om een volume van 250 miljoen m3 aardgas, bij RWE om 500 miljoen m3.'
Hoe kwamen die deals tot stand?
'Het oude gascontract verloopt binnenkort en dus waren we toe aan vernieuwing. Een aantal zorginstellingen, zoals academische ziekenhuizen, zijn verplicht zoiets Europees aan te besteden. Daarom boden we de leden de keuze tussen een Europese en een niet-Europese aanbesteding. Uiteindelijk won RWE de Europese aanbesteding en Nuon de niet-Europese.'
Hoe gaat dat aanbesteden precies in zijn werk?
'Het begint met het formeren van een aanbestedingsteam van leden en inkoopspecialisten. Dat bepaalt wat belangrijk is in zo'n deal. Het bespreken van die zogeheten programma-eisen en -wensen is een procedure die maanden in beslag neemt. Je moet eerst een nauwkeurige marktscan maken om te kunnen bepalen wat je kunt eisen.'
Tot hoeveel eisen kwamen jullie?
'Je zou denken dat gas een product is waarover je zo bent uitgepraat, maar zo gemakkelijk is het allemaal niet. Uiteindelijk hebben we 56 eisen opgesteld. Dat varieert van voor de hand liggende dingen als: "heeft u een leveringsvergunning?", tot heel specifieke eisen als "kunt u een verzamelnota maken volgens de wensen van onze leden? En kunt u garanderen dat we direct op de tradingvloer zaken kunnen doen en dat wij als grote klant niet op het callcenter terechtkomen?"'
Noem eens een voorbeeld van wensen?
'Leden wilden graag dat leveranciers een budget-'tool' ter beschikking zouden stellen waarmee zij hun raden van bestuur iets kunnen zeggen over de verwachte prijsschommelingen. Dat is handig bij het opstellen van budgetten. Andere wensen waren het online gegevens verstrekken aan onze leden over hun verbruik. En het geven van korting bij automatisch betalen.'
Hoeveel bedrijven vochten eigenlijk om de opdracht?
'Aan beide aanbestedingen hebben vier partijen meegedaan. Nuon en RWE deden beide keren mee. Bij de Europese aanbesteding is de gunning uiteindelijk verleend via een veiling. Na twaalf biedingsrondes heeft RWE uiteindelijk de deal gekregen.'
Twaalf biedingsrondes!
'Ja, daar ben je dus niet in vijf minuten mee klaar.'
Jullie hebben de leveranciers dus echt tot het uiterste gedreven?
'Met ongeveer zestig leden hebben we in een zaaltje de veiling live gevolgd. Ik kan je vertellen dat de leden na afloop heel tevreden de zaal uitliepen. Vergeleken met het vorige contract hebben we uiteindelijk 50 tot 60% weten te besparen op de kosten die de leverancier zelf toevoegt. De gasprijs die we betalen, hebben we voor wat betreft het deel dat door de leverancier is te beïnvloeden, met enkele centen verlaagd. Met deze volumes gaat dat om veel geld.'
'Vergeleken met het vorige contract hebben we 50 à 60% weten te besparen'
Copyright (c) 2008 Het Fi
dinsdag 4 november 2008
Geding dreigt voor scholen
Geding dreigt voor scholen
dinsdag 04 november 2008 | 07:36 | Laatst bijgewerkt op: dinsdag 04 november 2008 | 07:52
Tekstgrootte
DEN HAAG - Nog voor de aanbesteding van gratis schoolboeken goed en wel is begonnen, zijn de hoofdrolspelers al in een juridisch gevecht verwikkeld.
Boekleverancier Van Dijk Educatie dreigt 47 schoolbesturen voor de rechter te slepen omdat het bedrijf vindt dat het aanbestedingsvoorstel van de scholen ver onder de maat is.
Dit jaar hebben de ouders de aanschaf van de boeken voorgescho ten en krijgen ze het geld van het ministerie terug. Volgend jaar draaien de scholen zelf op voor de betaling. De kosten komen per school al gauw uit boven de twee ton. Europese regels bepalen dat de opdracht dan moeten worden aanbesteed. Scholen zijn op dit moment bezig hun wensen te formuleren in 'bestekken', om die vervolgens onder de verschillende spelers op de markt te verspreiden. Dat zijn de distributeurs en educatieve uitgeverijen. De grootste speler is distributeur Van Dijk Educatie, gevolgd door Iddink. Wie de boeken en de bezorging zo goedkoop mogelijk kan regelen, krijgt de order.
Directeur Hans van der Wind van Van Dijk Educatie verklaart ruim vijfhonderd vragen te hebben geformuleerd naar aanleiding van een bestek van Pro Mereor, een bureau dat de aanbesteding regelt voor de 47 scholen. Volgens Van der Wind deugt het bestek van geen kanten. Hij zegt dat er onduidelijkheden zijn over dienstverlening, prijs en tijdspad. "Wij kunnen op basis van het bestek een offerte maken, waarbij wij de opdracht krijgen, maar waarbij de boeken drie keer zo duur worden. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?" Van Dijk Educatie wil vandaag vóór drie uur weten of Pro Mereor zijn bestek intrekt en een nieuw maakt. Anders volgt een kort geding. Pro Mereor vindt dat Van Dijk zand in de molen strooit door zo veel vragen te stellen. Projectleider lesmaterialen, Kasper van Pinxteren, verdenkt Van Dijk ervan de aanbestedingsprocedure te saboteren omdat die meer is gebaat bij de bestaande situatie.
Het gevolg van de rechtszaak kan zijn dat leerlingen volgend jaar hun boeken niet op tijd krijgen. Als de procedure over moet, komt het tijdschema in gevaar. Besturen en schoolleiders in het voortgezet onderwijs, verenigd in de VO-raad, zijn erg bezorgd. Ook zijn ze boos omdat de juridische problemen al waren voorspeld.
dinsdag 04 november 2008 | 07:36 | Laatst bijgewerkt op: dinsdag 04 november 2008 | 07:52
Tekstgrootte
DEN HAAG - Nog voor de aanbesteding van gratis schoolboeken goed en wel is begonnen, zijn de hoofdrolspelers al in een juridisch gevecht verwikkeld.
Boekleverancier Van Dijk Educatie dreigt 47 schoolbesturen voor de rechter te slepen omdat het bedrijf vindt dat het aanbestedingsvoorstel van de scholen ver onder de maat is.
Dit jaar hebben de ouders de aanschaf van de boeken voorgescho ten en krijgen ze het geld van het ministerie terug. Volgend jaar draaien de scholen zelf op voor de betaling. De kosten komen per school al gauw uit boven de twee ton. Europese regels bepalen dat de opdracht dan moeten worden aanbesteed. Scholen zijn op dit moment bezig hun wensen te formuleren in 'bestekken', om die vervolgens onder de verschillende spelers op de markt te verspreiden. Dat zijn de distributeurs en educatieve uitgeverijen. De grootste speler is distributeur Van Dijk Educatie, gevolgd door Iddink. Wie de boeken en de bezorging zo goedkoop mogelijk kan regelen, krijgt de order.
Directeur Hans van der Wind van Van Dijk Educatie verklaart ruim vijfhonderd vragen te hebben geformuleerd naar aanleiding van een bestek van Pro Mereor, een bureau dat de aanbesteding regelt voor de 47 scholen. Volgens Van der Wind deugt het bestek van geen kanten. Hij zegt dat er onduidelijkheden zijn over dienstverlening, prijs en tijdspad. "Wij kunnen op basis van het bestek een offerte maken, waarbij wij de opdracht krijgen, maar waarbij de boeken drie keer zo duur worden. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?" Van Dijk Educatie wil vandaag vóór drie uur weten of Pro Mereor zijn bestek intrekt en een nieuw maakt. Anders volgt een kort geding. Pro Mereor vindt dat Van Dijk zand in de molen strooit door zo veel vragen te stellen. Projectleider lesmaterialen, Kasper van Pinxteren, verdenkt Van Dijk ervan de aanbestedingsprocedure te saboteren omdat die meer is gebaat bij de bestaande situatie.
Het gevolg van de rechtszaak kan zijn dat leerlingen volgend jaar hun boeken niet op tijd krijgen. Als de procedure over moet, komt het tijdschema in gevaar. Besturen en schoolleiders in het voortgezet onderwijs, verenigd in de VO-raad, zijn erg bezorgd. Ook zijn ze boos omdat de juridische problemen al waren voorspeld.
zondag 12 oktober 2008
Utrechtse gemeenten aan de slag met duurzaam inkopen
Utrechtse gemeenten aan de slag met duurzaam inkopen
zondag 12 oktober 2008 01:01
VEENENDAAL - Acht Utrechtse gemeenten (her-)ondertekenen op uitnodiging van de Natuur en Milieufederatie Utrecht en COS Utrecht de deelnameverklaring Duurzaam Inkopen van SenterNovem. In totaal zijn er nu vijftien gemeenten in de provincie Utrecht, waaronder Veenendaal, Rhenen en Renswoude, die hiermee aangeven serieus werk maken van duurzaam inkopen. Bij het inkopen van producten en diensten gaan zij structureel aandacht besteden aan milieu-, energieaspecten en aan eerlijke handel.
zondag 12 oktober 2008 01:01
VEENENDAAL - Acht Utrechtse gemeenten (her-)ondertekenen op uitnodiging van de Natuur en Milieufederatie Utrecht en COS Utrecht de deelnameverklaring Duurzaam Inkopen van SenterNovem. In totaal zijn er nu vijftien gemeenten in de provincie Utrecht, waaronder Veenendaal, Rhenen en Renswoude, die hiermee aangeven serieus werk maken van duurzaam inkopen. Bij het inkopen van producten en diensten gaan zij structureel aandacht besteden aan milieu-, energieaspecten en aan eerlijke handel.
vrijdag 3 oktober 2008
A Closer Look at Ariba’s Very Quiet Transformation
A Closer Look at Ariba’s Very Quiet Transformation
Friday, October 03, 2008
Bruce Richardson
Back in the late 1990s, in the go-go days of Internet commerce, Ariba, Commerce One, and i2 Technologies were three of the most-watched stocks. Their share prices would leap and fall in dramatic fashion, as the trio competed to be the transaction and content hubs of the then red-hot world of industry trading exchanges.
Fast forward a decade. Commerce One filed for Chapter 11 bankruptcy in October 2004 and was later acquired by Perfect Commerce in February 2006. Assuming the deal gets completed, i2 will soon be part of JDA Software. As for Ariba, it has done quite well, despite the repeated attempts by Oracle and SAP to extend their ERP dominance into sourcing and procurement, supplier relationship management, and spend management.
Ariba today: 70% of customers using it “on demand”
While most of the trading exchanges have faded away, Ariba has not. It has returned to its roots as a strong sourcing and procurement vendor. Believe it or not, the company has emerged as one of the largest software-as-a-service (SaaS) vendors when measured by revenue. More importantly to investors, it’s one of the few profitable providers as well.
For the fiscal year ended September 30, Wall Street analysts expect Ariba to report revenue of $334M, up 11% from the year-earlier period. Net income is expected to be up 22% from the previous year. As a result, Ariba’s shares have traded as high as $18.58 this year. Even with the wild market gyrations from the banking crisis, the company still enjoys a market valuation of $1.17B, even as it closed today at $13.29, about the midpoint of its 52-week range of $8.26 to $18.58.
The company has more than 900 customers, with 70% running via a SaaS model or on demand. That number will trend higher as more new customers are added, with the goal to add at least 100 new customers each year. More than 90% of new customers are opting for software as a service. Ariba does offer its software via the traditional perpetual license or via a multiyear term lease.
$340B sourced through Ariba in FY08
Back in the early days of Internet procurement, Ariba and its competitors in indirect procurement were often derided as “requisition vendors”—companies that could help you manage less-than-critical tasks, such as buying office supplies.
But in FY08, Ariba customers used its software to source more than $340B across 450 categories and manage more than $170B in spend transactions. Ariba estimates customers saved $30B last year. Services spend, which includes services for IT, marketing, and facility management, has become the fastest-growing category.
As for Ariba’s dream of becoming the hub for transactions and content, it’s getting closer. The company’s Open Global Network now lists more than 168,000 transaction-enabled suppliers, 250,000 suppliers total. The network processes more than 21.5 million purchase orders annually, representing $110B in spend, and 10 million invoices valued at $60B in annual spend.
“Facebook for suppliers”
Six weeks ago, the company unveiled Ariba Discovery, which one executive described as “Facebook for suppliers.” This allows buyers to post requests for proposals and suppliers to create profiles of their abilities. Like its social network counterpart, the service is free for the basics. Ariba plans to generate revenue through its Suppliers Advantage program, which includes the sale of ad words and other services.
Ariba also plans to move deeper into the small to midsize company market, with last December’s purchase of Procuri a step toward this goal. At the same time, it’s inking reseller agreements with large banks where they can provide Ariba services to their customers. The banking initiative started about a year ago. While banks as a channel may seem like a bad idea in today’s current crisis, it makes sense, as these new resellers have a vested interest in managing the financial supply chain, from procurement to payment. The banks also extend spend management and Ariba software to new markets because of their tight connections and trusted advisor status with treasury and accounts payable departments.
On the First Thing Monday Blog: Why did Ariba make it?
Read the First Thing Monday blog for my conversations with Ariba’s president Kevin Costello and top marketing strategist Tim Minahan about their plans for the next generation.
In the meantime, can Ariba continue to outrun Oracle and SAP? Since its inception, the large ERP vendors have vowed to take over this space. Despite multiple attempts, though, it still hasn’t happened. But it’s not like either of the giants has given up. Ariba estimates it coexists with one or both leaders in 98% of its accounts.
What do you think? Will Oracle and SAP catch up with Ariba, or can it retain its lead? Do you think Ariba could be a potential acquisition target for an ERP vendor? Or is it a better fit with a services firm like Accenture, HP/EDS, IBM, or one of the Indian firms?
As always, I welcome your feedback and ideas. You can comment at First Thing Monday—brichardson@amrresearch.com.
Friday, October 03, 2008
Bruce Richardson
Back in the late 1990s, in the go-go days of Internet commerce, Ariba, Commerce One, and i2 Technologies were three of the most-watched stocks. Their share prices would leap and fall in dramatic fashion, as the trio competed to be the transaction and content hubs of the then red-hot world of industry trading exchanges.
Fast forward a decade. Commerce One filed for Chapter 11 bankruptcy in October 2004 and was later acquired by Perfect Commerce in February 2006. Assuming the deal gets completed, i2 will soon be part of JDA Software. As for Ariba, it has done quite well, despite the repeated attempts by Oracle and SAP to extend their ERP dominance into sourcing and procurement, supplier relationship management, and spend management.
Ariba today: 70% of customers using it “on demand”
While most of the trading exchanges have faded away, Ariba has not. It has returned to its roots as a strong sourcing and procurement vendor. Believe it or not, the company has emerged as one of the largest software-as-a-service (SaaS) vendors when measured by revenue. More importantly to investors, it’s one of the few profitable providers as well.
For the fiscal year ended September 30, Wall Street analysts expect Ariba to report revenue of $334M, up 11% from the year-earlier period. Net income is expected to be up 22% from the previous year. As a result, Ariba’s shares have traded as high as $18.58 this year. Even with the wild market gyrations from the banking crisis, the company still enjoys a market valuation of $1.17B, even as it closed today at $13.29, about the midpoint of its 52-week range of $8.26 to $18.58.
The company has more than 900 customers, with 70% running via a SaaS model or on demand. That number will trend higher as more new customers are added, with the goal to add at least 100 new customers each year. More than 90% of new customers are opting for software as a service. Ariba does offer its software via the traditional perpetual license or via a multiyear term lease.
$340B sourced through Ariba in FY08
Back in the early days of Internet procurement, Ariba and its competitors in indirect procurement were often derided as “requisition vendors”—companies that could help you manage less-than-critical tasks, such as buying office supplies.
But in FY08, Ariba customers used its software to source more than $340B across 450 categories and manage more than $170B in spend transactions. Ariba estimates customers saved $30B last year. Services spend, which includes services for IT, marketing, and facility management, has become the fastest-growing category.
As for Ariba’s dream of becoming the hub for transactions and content, it’s getting closer. The company’s Open Global Network now lists more than 168,000 transaction-enabled suppliers, 250,000 suppliers total. The network processes more than 21.5 million purchase orders annually, representing $110B in spend, and 10 million invoices valued at $60B in annual spend.
“Facebook for suppliers”
Six weeks ago, the company unveiled Ariba Discovery, which one executive described as “Facebook for suppliers.” This allows buyers to post requests for proposals and suppliers to create profiles of their abilities. Like its social network counterpart, the service is free for the basics. Ariba plans to generate revenue through its Suppliers Advantage program, which includes the sale of ad words and other services.
Ariba also plans to move deeper into the small to midsize company market, with last December’s purchase of Procuri a step toward this goal. At the same time, it’s inking reseller agreements with large banks where they can provide Ariba services to their customers. The banking initiative started about a year ago. While banks as a channel may seem like a bad idea in today’s current crisis, it makes sense, as these new resellers have a vested interest in managing the financial supply chain, from procurement to payment. The banks also extend spend management and Ariba software to new markets because of their tight connections and trusted advisor status with treasury and accounts payable departments.
On the First Thing Monday Blog: Why did Ariba make it?
Read the First Thing Monday blog for my conversations with Ariba’s president Kevin Costello and top marketing strategist Tim Minahan about their plans for the next generation.
In the meantime, can Ariba continue to outrun Oracle and SAP? Since its inception, the large ERP vendors have vowed to take over this space. Despite multiple attempts, though, it still hasn’t happened. But it’s not like either of the giants has given up. Ariba estimates it coexists with one or both leaders in 98% of its accounts.
What do you think? Will Oracle and SAP catch up with Ariba, or can it retain its lead? Do you think Ariba could be a potential acquisition target for an ERP vendor? Or is it a better fit with a services firm like Accenture, HP/EDS, IBM, or one of the Indian firms?
As always, I welcome your feedback and ideas. You can comment at First Thing Monday—brichardson@amrresearch.com.
donderdag 2 oktober 2008
Significant en DHV lanceren Helpdesk duurzaam inkopen!
Significant en DHV lanceren Helpdesk duurzaam inkopen!
02 okt 2008
De adviesbureaus DHV en Significant zijn de online helpdesk www.helpdeskduurzaaminkopen.nl gestart.
Dit initiatief komt voort uit het voornemen van de Nederlandse overheid om duurzaam te gaan inkopen. Vanaf 2010 moet het grootste deel van de inkoop en aanbesteding van producten, diensten en werken (in omvang circa 40 miljard euro) voldoen aan uitgebreide milieu- en sociale criteria. Dit loopt uiteen van kantoormeubilair en catering tot aanbesteding van groenonderhoud, openbaar vervoer en de aanleg van wegen.
Daarnaast zijn er ook steeds meer ondernemingen die vanuit eigen duurzaamheidsbeleid duurzaam gaan inkopen. Hierdoor ontstaat in toenemende mate behoefte aan kennis over duurzaam inkopen. Om zowel deze overheden als bedrijven hierin te ondersteunen zijn de adviesbureaus DHV en Significant deze online helpdesk gestart.
Verduurzaming van de inkoop- en aanbestedingsprocessen is niet eenvoudig. Veel overheden en bedrijven zoeken momenteel naar concrete oplossingen voor problemen waar zij tegenaan lopen. Op de online helpdesk kunnen overheden en bedrijven vragen stellen of knelpunten voorleggen die vervolgens door anderen kunnen worden beantwoord. De initiatiefnemers beogen hiermee een online kennisknooppunt op te bouwen waarmee best practices en antwoorden op lastige vraagstukken snel en eenvoudig toegankelijk zijn.
“Met de online helpdesk verwacht ik dat er een handig kennisknooppunt ontstaat waar vraag en aanbod bij elkaar komen als het gaat om problemen op het gebied van hoe je duurzaam inkopen vormgeeft en in de praktijk kunt toepassen”, aldus Jan Bart Jutte van DHV.
Patrick Tazelaar van Significant: “Veel overheden en bedrijven willen wel graag duurzaam inkopen en aanbesteden, maar blijven op dit moment hangen in abstracte voornemens. De online helpdesk zal zeker bijdragen aan het concretiseren van de duurzaamheidsdoelen en vertaling ervan in de dagelijkse inkoop- en aanbestedingspraktijk. Zo wordt duurzaam inkopen echt business as usual.”
02 okt 2008
De adviesbureaus DHV en Significant zijn de online helpdesk www.helpdeskduurzaaminkopen.nl gestart.
Dit initiatief komt voort uit het voornemen van de Nederlandse overheid om duurzaam te gaan inkopen. Vanaf 2010 moet het grootste deel van de inkoop en aanbesteding van producten, diensten en werken (in omvang circa 40 miljard euro) voldoen aan uitgebreide milieu- en sociale criteria. Dit loopt uiteen van kantoormeubilair en catering tot aanbesteding van groenonderhoud, openbaar vervoer en de aanleg van wegen.
Daarnaast zijn er ook steeds meer ondernemingen die vanuit eigen duurzaamheidsbeleid duurzaam gaan inkopen. Hierdoor ontstaat in toenemende mate behoefte aan kennis over duurzaam inkopen. Om zowel deze overheden als bedrijven hierin te ondersteunen zijn de adviesbureaus DHV en Significant deze online helpdesk gestart.
Verduurzaming van de inkoop- en aanbestedingsprocessen is niet eenvoudig. Veel overheden en bedrijven zoeken momenteel naar concrete oplossingen voor problemen waar zij tegenaan lopen. Op de online helpdesk kunnen overheden en bedrijven vragen stellen of knelpunten voorleggen die vervolgens door anderen kunnen worden beantwoord. De initiatiefnemers beogen hiermee een online kennisknooppunt op te bouwen waarmee best practices en antwoorden op lastige vraagstukken snel en eenvoudig toegankelijk zijn.
“Met de online helpdesk verwacht ik dat er een handig kennisknooppunt ontstaat waar vraag en aanbod bij elkaar komen als het gaat om problemen op het gebied van hoe je duurzaam inkopen vormgeeft en in de praktijk kunt toepassen”, aldus Jan Bart Jutte van DHV.
Patrick Tazelaar van Significant: “Veel overheden en bedrijven willen wel graag duurzaam inkopen en aanbesteden, maar blijven op dit moment hangen in abstracte voornemens. De online helpdesk zal zeker bijdragen aan het concretiseren van de duurzaamheidsdoelen en vertaling ervan in de dagelijkse inkoop- en aanbestedingspraktijk. Zo wordt duurzaam inkopen echt business as usual.”
woensdag 10 september 2008
Overheid kan bij aanbesteden flexibel zijn - Het Financieele Dagblad
Overheid kan bij aanbesteden flexibel zijn - Het Financieele Dagblad
Overheid kan bij aanbesteden flexibel zijn
10 september 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Duits, E.;Dekker, M.
Martijn Dekker en Erwin Duits
De laatste weken is Europees aanbesteden weer behoorlijk in het nieuws. Scholen vinden het verplicht aanbesteden van schoolboeken flauwekul. Het mkb stelt dat de overheid per jaar euro 50 mln te veel uitgeeft door het midden- en kleinbedrijf geen kans te geven. Ten slotte hebben bij de bouw van het nieuwe stadhuis in Westland diverse architecten zich teruggetrokken vanwege de buitenproportionele eisen. De kritiek is dat de overheid Europese regels te rigide hanteert. Nieuwe bedrijven maken geen kans.
De kern van het Europees aanbestedingsbeleid is dat belastinggeld op een verantwoorde manier moet worden uitgegeven en eerlijke concurrentie wordt bevorderd. De belangrijkste uitgangspunten hierbij zijn: gelijke behandeling, transparantie en proportionaliteit - de gestelde eisen moeten in verhouding staan tot de aan te besteden opdracht. Geen enkele opdrachtnemer kan tegen deze uitgangspunten zijn.
Maar te veel nadruk wordt gelegd op ervaring en omzet van de opdrachtnemer. Nieuwe bedrijven krijgen op deze manier geen kans om aan een Europese aanbesteding mee te doen, omdat niet aan de minimumgeschiktheidseisen wordt voldaan.
Europese aanbestedingsprocedures krijgen steeds meer een juridisch karakter. Fouten in de gevolgde procedure of een fout in de beoordeling zorgen voor steeds meer rechtszaken. Overheidsinkopers vermijden elk risico in de uitvoering en spelen op 'safe'. Omzeteisen en ervaringseisen zijn objectief en meetbaar en worden hierdoor als belangrijke minimumgeschiktheidseisen gekozen.
Hoe kan ervoor worden gezorgd dat deze vicieuze cirkel wordt doorbroken? In een recent rapport van Atelier Kempe Till is gekeken hoe landen als België, Duitsland, Oostenrijk en Spanje omgaan met de aanbestedingsregels. De conclusie is dat kleine partijen succesvol deelnemen aan Europese aanbestedingen. Belangrijkste reden hiervan is een schakel tussen de opdrachtnemer en de overheid. Verder hebben de inhoudelijk deskundigen een sterkere stem en invloed rondom de aanbesteding.
Aanbesteden is geen inkoopfeestje alleen. De inhoudelijk deskundige brengt de specificaties in. De inkoopafdeling faciliteert het proces en zorgt ervoor dat het aanbesteden gebeurt volgens de geldende Europese regels. Deze regels bieden genoeg flexibiliteit om jonge en innovatieve partijen succesvol aan aanbestedingen te laten meedoen. De belangrijkste les is dat de overheidsinkopers durven innovatief aan te besteden. In andere landen wordt bewezen dat het kan.
Martijn Dekker en Erwin Duits zijn managing consultant bij Benefit Inkoop adviesgroep.
Overheid kan bij aanbesteden flexibel zijn
10 september 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Duits, E.;Dekker, M.
Martijn Dekker en Erwin Duits
De laatste weken is Europees aanbesteden weer behoorlijk in het nieuws. Scholen vinden het verplicht aanbesteden van schoolboeken flauwekul. Het mkb stelt dat de overheid per jaar euro 50 mln te veel uitgeeft door het midden- en kleinbedrijf geen kans te geven. Ten slotte hebben bij de bouw van het nieuwe stadhuis in Westland diverse architecten zich teruggetrokken vanwege de buitenproportionele eisen. De kritiek is dat de overheid Europese regels te rigide hanteert. Nieuwe bedrijven maken geen kans.
De kern van het Europees aanbestedingsbeleid is dat belastinggeld op een verantwoorde manier moet worden uitgegeven en eerlijke concurrentie wordt bevorderd. De belangrijkste uitgangspunten hierbij zijn: gelijke behandeling, transparantie en proportionaliteit - de gestelde eisen moeten in verhouding staan tot de aan te besteden opdracht. Geen enkele opdrachtnemer kan tegen deze uitgangspunten zijn.
Maar te veel nadruk wordt gelegd op ervaring en omzet van de opdrachtnemer. Nieuwe bedrijven krijgen op deze manier geen kans om aan een Europese aanbesteding mee te doen, omdat niet aan de minimumgeschiktheidseisen wordt voldaan.
Europese aanbestedingsprocedures krijgen steeds meer een juridisch karakter. Fouten in de gevolgde procedure of een fout in de beoordeling zorgen voor steeds meer rechtszaken. Overheidsinkopers vermijden elk risico in de uitvoering en spelen op 'safe'. Omzeteisen en ervaringseisen zijn objectief en meetbaar en worden hierdoor als belangrijke minimumgeschiktheidseisen gekozen.
Hoe kan ervoor worden gezorgd dat deze vicieuze cirkel wordt doorbroken? In een recent rapport van Atelier Kempe Till is gekeken hoe landen als België, Duitsland, Oostenrijk en Spanje omgaan met de aanbestedingsregels. De conclusie is dat kleine partijen succesvol deelnemen aan Europese aanbestedingen. Belangrijkste reden hiervan is een schakel tussen de opdrachtnemer en de overheid. Verder hebben de inhoudelijk deskundigen een sterkere stem en invloed rondom de aanbesteding.
Aanbesteden is geen inkoopfeestje alleen. De inhoudelijk deskundige brengt de specificaties in. De inkoopafdeling faciliteert het proces en zorgt ervoor dat het aanbesteden gebeurt volgens de geldende Europese regels. Deze regels bieden genoeg flexibiliteit om jonge en innovatieve partijen succesvol aan aanbestedingen te laten meedoen. De belangrijkste les is dat de overheidsinkopers durven innovatief aan te besteden. In andere landen wordt bewezen dat het kan.
Martijn Dekker en Erwin Duits zijn managing consultant bij Benefit Inkoop adviesgroep.
dinsdag 9 september 2008
Duurzaam inkopen dure grap voor belastingbetaler - Het Financieele Dagblad
Duurzaam inkopen dure grap voor belastingbetaler - Het Financieele Dagblad
Duurzaam inkopen dure grap voor belastingbetaler
9 september 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Groot, E.
Ed Groot
Vorige week maakten de ministeries van Binnenlandse Zaken en Vrom bekend dat vóór 2010 alle inkopen van het rijk 'duurzaam' zullen zijn. De lagere overheden doen massaal mee. De bewindslieden Guusje ter Horst en Jacqueline Cramer zijn trots dat dit beleid flink op stoom komt. De Nederlandse belastingbetaler heeft minder reden tot juichen. Een geweldige nieuwe bureaucratie is in wording en er dreigt een forse kostenstijging voor de jaarlijks circa euro 40 mrd die de overheid inkoopt.
Wie denkt dat het begrip 'duurzaam' alleen slaat op milieuvervuiling door bedrijven heeft het mis. 'Duurzaam' is verbreed tot een containerbegrip waaronder van alles valt. Bijvoorbeeld ook vakbondsvrijheid, kinderarbeid, vrouwendiscriminatie en 'respect voor lokale gemeenschappen'.
Verder moeten bedrijven niet denken dat ze zich kwalificeren als leverancier als ze zich keurig houden aan de internationale handelswetgeving of het arbeidsrecht. Nee, de ambitie van het kabinet is om 'fair trade' toe te passen in het inkoopbeleid en ook te kijken of bedrijven wel genoeg werknemers uit zwakke groepen in dienst nemen.
'Duurzaamheid' is een verzamelnaam geworden van de agenda's van buitenparlementaire actiegroepen en non-gouvernementele organisaties (ngo's). Maar hoe vang je dat in een samenhangend inkoopbeleid? Het moet gezegd dat de overheid de zaken grondig aanpakt. Voor maar liefst tachtig productgroepen worden sets van criteria ontwikkeld. De mores van de polder dicteren dat vervolgens voor elke set 'stakeholderbijeenkomsten' worden gehouden. Daar wordt vergaderd hoe zwaar wat moet wegen. Daarna volgen nog consultatierondes, juridische toetsingen en dan komt de procedure van vaststelling van de criteria.
Denk niet dat dit een eenmalige exercitie is. Om de paar jaar moet alles opnieuw. 'Criteriaontwikkeling is dynamisch', stelt de uitvoeringsorganisatie SenterNovem in een brochure, want de technologie verandert voortdurend en de maatschappelijke opvattingen over wat duurzaam is ook. De goede verstaander weet genoeg: hier wordt tot in lengte van jaren een werkgelegenheidsgarantie gegeven aan vele honderden ambtenaren van rijk, provincies, waterschappen, gemeenten en de representanten van milieugroepen en ngo's voor de ontwikkelingshulp.
Een veiligheidsklep lijkt te zijn dat duurzaam inkopen niet 'substantieel duurder' mag zijn. Maar wat is 'substantieel'? Bekend is dat biologische producten zo'n 60% duurder zijn. Toch eist de overheid dat de catering ten minste voor 40% uit biologische producten bestaat, terwijl landelijk slechts 2% van de consumenten biologisch eet. Vooral bij het ministerie van Landbouw is dat raar. Over de grens wordt onze tuinbouw aangeprezen als wonder van technologie, energiezuinigheid en minimale inzet van bestrijdingsmiddelen. Maar voor het eigen ministerie zijn dezelfde producten niet goed genoeg.
De rol van de Tweede Kamer is dubieus. Er zijn wel kritische vragen, maar die leiden steeds tot verdere verfijningen in een toch al ondoorzichtig geheel. De hamvraag wordt niet gesteld: is het sop de kool wel waard? Weegt de inzet van zo veel ambtenaren en de extra rompslomp voor bedrijven wel op tegen de duurzaamheidswinst, wat dat ook verder mag zijn? Waarom wel altijd kosten-batenanalyses als er eenmalig een snelweg moet worden verbreed, maar niet voor dit soort megaprojecten die jaar in jaar uit veel geld gaan kosten?
Natuurlijk is milieubeleid belangrijk. Daarom zijn er strenge eisen. Als het parlement die niet streng genoeg vindt, moet het die maar aanscherpen. Dan weten industrie en landbouw waar ze aan toe zijn. Maar ga niet voor één sector een ondoorzichtig geheel van extra eisen opstapelen dat bedrijven blootstelt aan de willekeur van ambtenaren en de duurzaamheidslobby.
Ed Groot is redacteur van Het Financieele Dagblad. edgroot@fd.nl
'Duurzaamheid' is een verzamelnaam geworden van de agenda's van ngo's en actiegroepen
Duurzaam inkopen dure grap voor belastingbetaler
9 september 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Groot, E.
Ed Groot
Vorige week maakten de ministeries van Binnenlandse Zaken en Vrom bekend dat vóór 2010 alle inkopen van het rijk 'duurzaam' zullen zijn. De lagere overheden doen massaal mee. De bewindslieden Guusje ter Horst en Jacqueline Cramer zijn trots dat dit beleid flink op stoom komt. De Nederlandse belastingbetaler heeft minder reden tot juichen. Een geweldige nieuwe bureaucratie is in wording en er dreigt een forse kostenstijging voor de jaarlijks circa euro 40 mrd die de overheid inkoopt.
Wie denkt dat het begrip 'duurzaam' alleen slaat op milieuvervuiling door bedrijven heeft het mis. 'Duurzaam' is verbreed tot een containerbegrip waaronder van alles valt. Bijvoorbeeld ook vakbondsvrijheid, kinderarbeid, vrouwendiscriminatie en 'respect voor lokale gemeenschappen'.
Verder moeten bedrijven niet denken dat ze zich kwalificeren als leverancier als ze zich keurig houden aan de internationale handelswetgeving of het arbeidsrecht. Nee, de ambitie van het kabinet is om 'fair trade' toe te passen in het inkoopbeleid en ook te kijken of bedrijven wel genoeg werknemers uit zwakke groepen in dienst nemen.
'Duurzaamheid' is een verzamelnaam geworden van de agenda's van buitenparlementaire actiegroepen en non-gouvernementele organisaties (ngo's). Maar hoe vang je dat in een samenhangend inkoopbeleid? Het moet gezegd dat de overheid de zaken grondig aanpakt. Voor maar liefst tachtig productgroepen worden sets van criteria ontwikkeld. De mores van de polder dicteren dat vervolgens voor elke set 'stakeholderbijeenkomsten' worden gehouden. Daar wordt vergaderd hoe zwaar wat moet wegen. Daarna volgen nog consultatierondes, juridische toetsingen en dan komt de procedure van vaststelling van de criteria.
Denk niet dat dit een eenmalige exercitie is. Om de paar jaar moet alles opnieuw. 'Criteriaontwikkeling is dynamisch', stelt de uitvoeringsorganisatie SenterNovem in een brochure, want de technologie verandert voortdurend en de maatschappelijke opvattingen over wat duurzaam is ook. De goede verstaander weet genoeg: hier wordt tot in lengte van jaren een werkgelegenheidsgarantie gegeven aan vele honderden ambtenaren van rijk, provincies, waterschappen, gemeenten en de representanten van milieugroepen en ngo's voor de ontwikkelingshulp.
Een veiligheidsklep lijkt te zijn dat duurzaam inkopen niet 'substantieel duurder' mag zijn. Maar wat is 'substantieel'? Bekend is dat biologische producten zo'n 60% duurder zijn. Toch eist de overheid dat de catering ten minste voor 40% uit biologische producten bestaat, terwijl landelijk slechts 2% van de consumenten biologisch eet. Vooral bij het ministerie van Landbouw is dat raar. Over de grens wordt onze tuinbouw aangeprezen als wonder van technologie, energiezuinigheid en minimale inzet van bestrijdingsmiddelen. Maar voor het eigen ministerie zijn dezelfde producten niet goed genoeg.
De rol van de Tweede Kamer is dubieus. Er zijn wel kritische vragen, maar die leiden steeds tot verdere verfijningen in een toch al ondoorzichtig geheel. De hamvraag wordt niet gesteld: is het sop de kool wel waard? Weegt de inzet van zo veel ambtenaren en de extra rompslomp voor bedrijven wel op tegen de duurzaamheidswinst, wat dat ook verder mag zijn? Waarom wel altijd kosten-batenanalyses als er eenmalig een snelweg moet worden verbreed, maar niet voor dit soort megaprojecten die jaar in jaar uit veel geld gaan kosten?
Natuurlijk is milieubeleid belangrijk. Daarom zijn er strenge eisen. Als het parlement die niet streng genoeg vindt, moet het die maar aanscherpen. Dan weten industrie en landbouw waar ze aan toe zijn. Maar ga niet voor één sector een ondoorzichtig geheel van extra eisen opstapelen dat bedrijven blootstelt aan de willekeur van ambtenaren en de duurzaamheidslobby.
Ed Groot is redacteur van Het Financieele Dagblad. edgroot@fd.nl
'Duurzaamheid' is een verzamelnaam geworden van de agenda's van ngo's en actiegroepen
vrijdag 29 augustus 2008
De inkoop van schoolboeken verandert pas als de scholen in beweging komen - Het Financieele Dagblad
De inkoop van schoolboeken verandert pas als de scholen in beweging komen - Het Financieele Dagblad
De inkoop van schoolboeken verandert pas als de scholen in beweging komen
29 augustus 2008 | Het Financieele Dagblad
1Door: Bouma H.;Haenen, H.W.M.M.
Hilda Bouma en Hein Haenen
Amsterdam
Volgend jaar is het afgelopen met de onderhandse offertes voor middelbareschoolboeken. De sector gaat in één klap van nul procent openbare aanbesteding naar honderd. Dat betekent veel werk onder hoge tijdsdruk, want de boeken moeten op 1 februari bij de uitgevers worden besteld en vóór die tijd moeten de scholen hun de boekenlijst vaststellen, de aanbestedingsprocedure doorlopen en de opdracht gunnen.
Zo'n aanbesteding is niet helemaal nieuw: veel middelbare scholen gebruiken de procedure al bij de aanschaf van inventaris of bij nieuwbouw. Wie zelf schoolboeken inkopen en aan zijn leerlingen verhuren, zoals 30% van de middelbare scholen doet, had ook vertrouwd moeten zijn met aanbesteding want dat is ook voor schoolboeken al sinds 1992 verplicht. Maar deze scholen hebben hun plicht collectief genegeerd en zijn daar nooit op aangesproken.
Nu het kabinet alle scholen verplicht om vanaf komend schooljaar zelf de boeken te arrangeren en die gratis aan de leerlingen ter beschikking te stellen, is er geen ontkomen meer aan. Alle scholen zijn aanbestedingsplichtig en door alle ophef rond de stelselwijziging kan niemand die plicht negeren. Wie het onderhands probeert mag erop rekenen dat hij door een belanghebbende aanbieder voor de rechter wordt gesleept.
Aanbesteden is niet eenvoudig, zo is bij de eerste experimenten gebleken. Twee scholen die al voor het lopende schooljaar openbaar gingen, trokken hun aanbesteding in na kritische, juridisch getinte vragen van aanbieders. Een derde is op procedurefouten afgetikt door de rechter.
Deze struikelpartijen kwamen boven op gemor van de scholen en kritische kanttekeningen van Raad van State en Tweede Kamer. Het ministerie van Onderwijs komt daarom de scholen te hulp met een ondersteuningsbudget van euro31 per leerling en met 'Model Aanbestedingsdocumenten' die scholen voor hun gemak en ter beperking van juridische risico's kunnen gebruiken.
De 360 aanbestedingsplichtige scholen komen dit najaar niet in één keer op de markt, denkt Hans van der Wind van schoolboekhandel Van Dijk Educatie. 'De meeste scholen hebben nog lopende contracten. Het zou me verbazen als een derde van de instellingen een aanbesteding uitschrijft. Als je ervan uitgaat dat een deel van hen de aanbesteding clustert, dan hebben we het misschien over vijftig procedures. Dat is ook wel het maximum dat het veld aankan.'
Het is overigens nog de vraag of en in welke mate scholen aan hun oude leveringsafspraken mogen vasthouden; dat zal de rechter op enig moment moeten bepalen.
Ervaringsdeskundige Rien van Heukelom, de controller van Onderwijs Gemeenschap Venlo die zijn aanbestedingsprocedure bij de rechter zag stranden, relativeert de complexiteit van het proces en vindt het voor wat grotere scholen de moeite waard. 'Ik zou wel aanraden om in ieder geval de eerste keer advies te vragen. Maar overigens valt het inkopen best mee en het verdient zich snel terug.' Kleinere scholen kunnen terecht bij combinaties, zoals Pro Mereor die zich in samenwerking met de koepel van openbare scholen Vos ABB aandient, of Schoolplatform op aanbeveling van de koepels van katholieke, christelijke en bijzondere scholen. Het Nederlands Inkoopcentrum (NIC), de inkoper van overheid en non-profitsector, is met een flexibel web-based systeem in de markt.
Maar zelfs gewapend met de modelbestekken van het ministerie, met een direct financieel belang en geclusterd in inkoopcombines, is het de vraag of scholen erin slagen om prijsconcessies te bevechten. In elk geval dit jaar is er weinig hoop op nieuwe toetreders, zegt Jacqueline Joppe van NIC, die verwacht met 'het knusse clubje' van uitgevers en schoolboekhandel zaken te doen. De gevestigde orde zal niet zomaar kortingen weggeven.
Het zou best wel eens kunnen zijn dat er zelfs minder aanbieders zijn naarmate de scholen hun inkoopkracht meer bundelen, zegt Van der Wind van Van Dijk Educatie. 'Als ik het contract van de grootste scholengroep, OMO in Tilburg, wil afsnoepen van Iddink, dan moet ik voor 45.000 pakketten nieuwe boeken kopen. Dan kan ik moeilijk goedkoper zijn dan mijn concurrent die een groot deel van die boeken al in de verhuur heeft.'
Maar áls een reële dreiging zich aandient, kan een sterke positie ineens kwetsbaar worden. De grote boekhandel met het grote contract zit op een enorme voorraad boeken op zijn balans, die hij versneld moet afschrijven als de verhuur plotseling zou stoppen.
De tweede vraag is of de scholen gemotiveerd zijn om de slag aan te gaan. Oprichter Marlene Gunning van Schoolplatform merkt dat scholen vooral 'geen sores' willen, en de voordelen van de aanbesteding nog niet hebben ontdekt.
Daniël Ropers van internetboekhandel Bol.com, die de markt 'geïnteresseerd van de zijlijn' volgt, ziet afbreukrisico voor de onderhandelaars van de scholen. 'Je moet verandering durven brengen in een redelijk werkend systeem. Als er iets misgaat met de distributie, krijgt de onderhandelaar dat op zijn bord, al heeft hij nog zo'n mooie korting bedongen.'
Van de inzet van de scholen zal afhangen of en in welke mate de inkoop van schoolboeken verandert, zegt een andere beroepsmatige waarnemer, Erik Trimp. Zijn bedrijf EDG is kind aan huis bij de scholen met informatiepakketten en vaktijdschriften. 'Het is voor de scholen niet zozeer een kwestie van krachten bundelen, maar van zich ontwikkelen. Als de scholen in beweging komen, dan krijg je beweging in de markt.'
Dit is het laatste deel van een drieluik. Delen 1 en 2 zijn op 25 en 27 augustus verschenen.
Pagina 9: commentaar
Middelbare scholen willen vooral 'geen sores' met boeken.
Middelbare scholen willen vooral 'geen sores' met boeken.
De voordelen van de aanbesteding hebben zij nog niet ontdekt
De inkoop van schoolboeken verandert pas als de scholen in beweging komen
29 augustus 2008 | Het Financieele Dagblad
1Door: Bouma H.;Haenen, H.W.M.M.
Hilda Bouma en Hein Haenen
Amsterdam
Volgend jaar is het afgelopen met de onderhandse offertes voor middelbareschoolboeken. De sector gaat in één klap van nul procent openbare aanbesteding naar honderd. Dat betekent veel werk onder hoge tijdsdruk, want de boeken moeten op 1 februari bij de uitgevers worden besteld en vóór die tijd moeten de scholen hun de boekenlijst vaststellen, de aanbestedingsprocedure doorlopen en de opdracht gunnen.
Zo'n aanbesteding is niet helemaal nieuw: veel middelbare scholen gebruiken de procedure al bij de aanschaf van inventaris of bij nieuwbouw. Wie zelf schoolboeken inkopen en aan zijn leerlingen verhuren, zoals 30% van de middelbare scholen doet, had ook vertrouwd moeten zijn met aanbesteding want dat is ook voor schoolboeken al sinds 1992 verplicht. Maar deze scholen hebben hun plicht collectief genegeerd en zijn daar nooit op aangesproken.
Nu het kabinet alle scholen verplicht om vanaf komend schooljaar zelf de boeken te arrangeren en die gratis aan de leerlingen ter beschikking te stellen, is er geen ontkomen meer aan. Alle scholen zijn aanbestedingsplichtig en door alle ophef rond de stelselwijziging kan niemand die plicht negeren. Wie het onderhands probeert mag erop rekenen dat hij door een belanghebbende aanbieder voor de rechter wordt gesleept.
Aanbesteden is niet eenvoudig, zo is bij de eerste experimenten gebleken. Twee scholen die al voor het lopende schooljaar openbaar gingen, trokken hun aanbesteding in na kritische, juridisch getinte vragen van aanbieders. Een derde is op procedurefouten afgetikt door de rechter.
Deze struikelpartijen kwamen boven op gemor van de scholen en kritische kanttekeningen van Raad van State en Tweede Kamer. Het ministerie van Onderwijs komt daarom de scholen te hulp met een ondersteuningsbudget van euro31 per leerling en met 'Model Aanbestedingsdocumenten' die scholen voor hun gemak en ter beperking van juridische risico's kunnen gebruiken.
De 360 aanbestedingsplichtige scholen komen dit najaar niet in één keer op de markt, denkt Hans van der Wind van schoolboekhandel Van Dijk Educatie. 'De meeste scholen hebben nog lopende contracten. Het zou me verbazen als een derde van de instellingen een aanbesteding uitschrijft. Als je ervan uitgaat dat een deel van hen de aanbesteding clustert, dan hebben we het misschien over vijftig procedures. Dat is ook wel het maximum dat het veld aankan.'
Het is overigens nog de vraag of en in welke mate scholen aan hun oude leveringsafspraken mogen vasthouden; dat zal de rechter op enig moment moeten bepalen.
Ervaringsdeskundige Rien van Heukelom, de controller van Onderwijs Gemeenschap Venlo die zijn aanbestedingsprocedure bij de rechter zag stranden, relativeert de complexiteit van het proces en vindt het voor wat grotere scholen de moeite waard. 'Ik zou wel aanraden om in ieder geval de eerste keer advies te vragen. Maar overigens valt het inkopen best mee en het verdient zich snel terug.' Kleinere scholen kunnen terecht bij combinaties, zoals Pro Mereor die zich in samenwerking met de koepel van openbare scholen Vos ABB aandient, of Schoolplatform op aanbeveling van de koepels van katholieke, christelijke en bijzondere scholen. Het Nederlands Inkoopcentrum (NIC), de inkoper van overheid en non-profitsector, is met een flexibel web-based systeem in de markt.
Maar zelfs gewapend met de modelbestekken van het ministerie, met een direct financieel belang en geclusterd in inkoopcombines, is het de vraag of scholen erin slagen om prijsconcessies te bevechten. In elk geval dit jaar is er weinig hoop op nieuwe toetreders, zegt Jacqueline Joppe van NIC, die verwacht met 'het knusse clubje' van uitgevers en schoolboekhandel zaken te doen. De gevestigde orde zal niet zomaar kortingen weggeven.
Het zou best wel eens kunnen zijn dat er zelfs minder aanbieders zijn naarmate de scholen hun inkoopkracht meer bundelen, zegt Van der Wind van Van Dijk Educatie. 'Als ik het contract van de grootste scholengroep, OMO in Tilburg, wil afsnoepen van Iddink, dan moet ik voor 45.000 pakketten nieuwe boeken kopen. Dan kan ik moeilijk goedkoper zijn dan mijn concurrent die een groot deel van die boeken al in de verhuur heeft.'
Maar áls een reële dreiging zich aandient, kan een sterke positie ineens kwetsbaar worden. De grote boekhandel met het grote contract zit op een enorme voorraad boeken op zijn balans, die hij versneld moet afschrijven als de verhuur plotseling zou stoppen.
De tweede vraag is of de scholen gemotiveerd zijn om de slag aan te gaan. Oprichter Marlene Gunning van Schoolplatform merkt dat scholen vooral 'geen sores' willen, en de voordelen van de aanbesteding nog niet hebben ontdekt.
Daniël Ropers van internetboekhandel Bol.com, die de markt 'geïnteresseerd van de zijlijn' volgt, ziet afbreukrisico voor de onderhandelaars van de scholen. 'Je moet verandering durven brengen in een redelijk werkend systeem. Als er iets misgaat met de distributie, krijgt de onderhandelaar dat op zijn bord, al heeft hij nog zo'n mooie korting bedongen.'
Van de inzet van de scholen zal afhangen of en in welke mate de inkoop van schoolboeken verandert, zegt een andere beroepsmatige waarnemer, Erik Trimp. Zijn bedrijf EDG is kind aan huis bij de scholen met informatiepakketten en vaktijdschriften. 'Het is voor de scholen niet zozeer een kwestie van krachten bundelen, maar van zich ontwikkelen. Als de scholen in beweging komen, dan krijg je beweging in de markt.'
Dit is het laatste deel van een drieluik. Delen 1 en 2 zijn op 25 en 27 augustus verschenen.
Pagina 9: commentaar
Middelbare scholen willen vooral 'geen sores' met boeken.
Middelbare scholen willen vooral 'geen sores' met boeken.
De voordelen van de aanbesteding hebben zij nog niet ontdekt
maandag 25 augustus 2008
Overheid plaatst scholen in de vuurlinie in gevecht om beteugeling boekenprijzen - Het Financieele Dagblad
Overheid plaatst scholen in de vuurlinie in gevecht om beteugeling boekenprijzen - Het Financieele Dagblad
Overheid plaatst scholen in de vuurlinie in gevecht om beteugeling boekenprijzen
25 augustus 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Bouma H.;Haenen, H.W.M.M.
Hilda Bouma en Hein Haenen
Amsterdam
Sinds de overheid een 'big bang' in de distributie van schoolboeken voor vmbo, havo en vwo heeft aangekondigd, loeren middelbare scholen, boekhandelaren en uitgevers onrustig naar elkaar. Zij weten dat 'gratis schoolboeken' hun onderlinge verhoudingen ingrijpend kunnen gaan veranderen, maar niemand weet nog welke kansen en bedreigingen dat precies biedt.
De scholen krijgen vanaf volgend schooljaar euro316 per leerling om de boeken in te kopen, die zij gratis aan hun leerlingen moeten verstrekken. Veel schoolbesturen hikken aan tegen de openbare 'Europese' aanbesteding die daarvoor vereist is, en die ze later dit jaar al in moeten zetten. Zo'n procedure is omgeven door eisen en het risico van rechtszaken. De scholen hebben nog geen idee welke prijzen daaruit gaan rollen. Komen zij tekort aan het geld dat zij van de overheid krijgen? Of zouden zij voor minder dan euro316 per leerling kunnen inkopen, zodat er geld overblijft voor andere initiatieven?
De uitgevers zien het risico van druk op hun prijzen en hun omzet. Tot heden betaalden de ouders de rekening van wat de school als studiestof verplicht stelde, maar vanaf volgend jaar kiest de school de boeken en is zij ook degene die belang heeft bij de prijs. De scholen zouden wel eens zuiniger kunnen worden, boeken minder snel vervangen, meer digitale onderwijsmethoden gebruiken of zelf lesmateriaal samenstellen.
Aan de andere kant biedt openbare aanbesteding de grote uitgevers Noordhoff, Malmberg en de schoolboekentak van het NDC-concern (VBK Educatie en Thieme Meulenhoff), de mogelijkheid om zelf de distributie ter hand te nemen. Zo kunnen zij een flink stuk marge naar zich toe trekken en krijgen zij meer grip op de markt.
De schoolboekhandels hebben misschien nog wel de meeste reden om de aanbesteding te duchten. De groep kleine en regionale distributeurs is de afgelopen vijf jaar al flink uitgedund in een consolidatieslag en het is de vraag of zij nog wel mee kunnen in de wereld van openbare aanbesteding en van concurrerende offertes.
De grote twee, Van Dijk Educatie (ruim 50% marktaandeel) en Iddink (bijna 25%), zijn daar professioneel genoeg voor en de druk op de kleintjes biedt hun wellicht verdere expansieruimte. Maar daar staat het gevaar tegenover dat nieuwe concurrenten zich aandienen. De voorkeurspositie die hun huidige contacten en contracten geeft, is in een openbare aanbesteding niet meer vanzelfsprekend.
De overheid die deze revolutie ontketent, is erop uit de prijzen van schoolboeken te beteugelen. Die prijzen zijn in de eerste helft van dit decennium met 35% gestegen, zo bleek uit onderzoek van PricewaterhouseCoopers in opdracht van het ministerie van Onderwijs. Die prijsstijging gaat twee maal zo hard als de koopkracht en wordt in de huishoudbeurs gevoeld. Voor het gezinsvriendelijke kabinet van CDA, PvdA en ChristenUnie alle reden om daar een rem op te zetten.
De overheid heeft de betaling van de boeken overgenomen van de ouders. Voor zichzelf heeft zij de kosten afgetopt op euro 316 per leerling of in totaal euro 284 mln per jaar, in volgende jaren slechts te corrigeren voor inflatie.
Het prijsrisico is verschoven naar de scholen. Die kijken volgens de laatste cijfers van de Consumentenbond aan tegen een gemiddelde prijs van euro 340 - een doorsnee van lagere tarieven voor het vmbo en hogere kosten voor een gymnasiumpakket. Zij zullen dus een slag moeten slaan om binnen het beschikbare budget uit te komen en een dubbelslag als zij er beter van willen worden.
Sceptici waarschuwen dat het zeer de vraag is of die scholen in staat zijn om de prijstrend te keren. De huidige marktstructuur biedt geen uitzicht op een overmaat aan concurrerende offertes en nieuwe toetreders uit binnen- of buitenland zijn niet in zicht.
Binnen de bestaande marktorde kunnen de scholen proberen hun inkoopmacht te verzilveren. Grote scholen met tienduizenden leerlingen kunnen dat zelf, kleinere scholen kunnen samen inkopen, of zich aansluiten bij een inkoopcombinatie. Op grotere inkoopvolumes kunnen de boekeninkopers, gemotiveerd door een direct financieel belang van hun scholen, ongetwijfeld prijsconcessies bedingen.
Behalve hard onderhandelen, kunnen de scholen ook hun koopgedrag aanpassen. Scholen die hun boekenfonds hadden uitbesteed kunnen voor eigen rekening de boeken inkopen, waarbij ze zelf distribueren of separaat een dienstverlener inhuren. Met de boeken in eigendom kunnen zij voordeel halen uit het later vervangen, en zij kunnen kiezen voor voordelige leermethoden.
De mogelijkheden zijn aanwezig, maar vooralsnog lijkt het benodigde zelfvertrouwen te ontbreken. De VO-raad, de koepel van alle scholen in het voortgezet onderwijs, denkt dat de overhead die door het aanbesteden ontstaat het prijsvoordeel teniet zal doen.
Dit is deel 1 van een drieluik over de openbare aanbesteding van schoolboeken in het voortgezet onderwijs.
De overheid heeft voor zichzelf de kosten afgetopt,
De overheid heeft voor zichzelf de kosten afgetopt,
het prijsrisico is verschoven naar
de scholen
Overheid plaatst scholen in de vuurlinie in gevecht om beteugeling boekenprijzen
25 augustus 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Bouma H.;Haenen, H.W.M.M.
Hilda Bouma en Hein Haenen
Amsterdam
Sinds de overheid een 'big bang' in de distributie van schoolboeken voor vmbo, havo en vwo heeft aangekondigd, loeren middelbare scholen, boekhandelaren en uitgevers onrustig naar elkaar. Zij weten dat 'gratis schoolboeken' hun onderlinge verhoudingen ingrijpend kunnen gaan veranderen, maar niemand weet nog welke kansen en bedreigingen dat precies biedt.
De scholen krijgen vanaf volgend schooljaar euro316 per leerling om de boeken in te kopen, die zij gratis aan hun leerlingen moeten verstrekken. Veel schoolbesturen hikken aan tegen de openbare 'Europese' aanbesteding die daarvoor vereist is, en die ze later dit jaar al in moeten zetten. Zo'n procedure is omgeven door eisen en het risico van rechtszaken. De scholen hebben nog geen idee welke prijzen daaruit gaan rollen. Komen zij tekort aan het geld dat zij van de overheid krijgen? Of zouden zij voor minder dan euro316 per leerling kunnen inkopen, zodat er geld overblijft voor andere initiatieven?
De uitgevers zien het risico van druk op hun prijzen en hun omzet. Tot heden betaalden de ouders de rekening van wat de school als studiestof verplicht stelde, maar vanaf volgend jaar kiest de school de boeken en is zij ook degene die belang heeft bij de prijs. De scholen zouden wel eens zuiniger kunnen worden, boeken minder snel vervangen, meer digitale onderwijsmethoden gebruiken of zelf lesmateriaal samenstellen.
Aan de andere kant biedt openbare aanbesteding de grote uitgevers Noordhoff, Malmberg en de schoolboekentak van het NDC-concern (VBK Educatie en Thieme Meulenhoff), de mogelijkheid om zelf de distributie ter hand te nemen. Zo kunnen zij een flink stuk marge naar zich toe trekken en krijgen zij meer grip op de markt.
De schoolboekhandels hebben misschien nog wel de meeste reden om de aanbesteding te duchten. De groep kleine en regionale distributeurs is de afgelopen vijf jaar al flink uitgedund in een consolidatieslag en het is de vraag of zij nog wel mee kunnen in de wereld van openbare aanbesteding en van concurrerende offertes.
De grote twee, Van Dijk Educatie (ruim 50% marktaandeel) en Iddink (bijna 25%), zijn daar professioneel genoeg voor en de druk op de kleintjes biedt hun wellicht verdere expansieruimte. Maar daar staat het gevaar tegenover dat nieuwe concurrenten zich aandienen. De voorkeurspositie die hun huidige contacten en contracten geeft, is in een openbare aanbesteding niet meer vanzelfsprekend.
De overheid die deze revolutie ontketent, is erop uit de prijzen van schoolboeken te beteugelen. Die prijzen zijn in de eerste helft van dit decennium met 35% gestegen, zo bleek uit onderzoek van PricewaterhouseCoopers in opdracht van het ministerie van Onderwijs. Die prijsstijging gaat twee maal zo hard als de koopkracht en wordt in de huishoudbeurs gevoeld. Voor het gezinsvriendelijke kabinet van CDA, PvdA en ChristenUnie alle reden om daar een rem op te zetten.
De overheid heeft de betaling van de boeken overgenomen van de ouders. Voor zichzelf heeft zij de kosten afgetopt op euro 316 per leerling of in totaal euro 284 mln per jaar, in volgende jaren slechts te corrigeren voor inflatie.
Het prijsrisico is verschoven naar de scholen. Die kijken volgens de laatste cijfers van de Consumentenbond aan tegen een gemiddelde prijs van euro 340 - een doorsnee van lagere tarieven voor het vmbo en hogere kosten voor een gymnasiumpakket. Zij zullen dus een slag moeten slaan om binnen het beschikbare budget uit te komen en een dubbelslag als zij er beter van willen worden.
Sceptici waarschuwen dat het zeer de vraag is of die scholen in staat zijn om de prijstrend te keren. De huidige marktstructuur biedt geen uitzicht op een overmaat aan concurrerende offertes en nieuwe toetreders uit binnen- of buitenland zijn niet in zicht.
Binnen de bestaande marktorde kunnen de scholen proberen hun inkoopmacht te verzilveren. Grote scholen met tienduizenden leerlingen kunnen dat zelf, kleinere scholen kunnen samen inkopen, of zich aansluiten bij een inkoopcombinatie. Op grotere inkoopvolumes kunnen de boekeninkopers, gemotiveerd door een direct financieel belang van hun scholen, ongetwijfeld prijsconcessies bedingen.
Behalve hard onderhandelen, kunnen de scholen ook hun koopgedrag aanpassen. Scholen die hun boekenfonds hadden uitbesteed kunnen voor eigen rekening de boeken inkopen, waarbij ze zelf distribueren of separaat een dienstverlener inhuren. Met de boeken in eigendom kunnen zij voordeel halen uit het later vervangen, en zij kunnen kiezen voor voordelige leermethoden.
De mogelijkheden zijn aanwezig, maar vooralsnog lijkt het benodigde zelfvertrouwen te ontbreken. De VO-raad, de koepel van alle scholen in het voortgezet onderwijs, denkt dat de overhead die door het aanbesteden ontstaat het prijsvoordeel teniet zal doen.
Dit is deel 1 van een drieluik over de openbare aanbesteding van schoolboeken in het voortgezet onderwijs.
De overheid heeft voor zichzelf de kosten afgetopt,
De overheid heeft voor zichzelf de kosten afgetopt,
het prijsrisico is verschoven naar
de scholen
dinsdag 19 augustus 2008
Tijd dringt voor duurzaam inkopen
Het Rijk heeft zichzelf ten doel gesteld in 2010 alleen nog maar duurzaam in te kopen, maar de meeste duurzaamheidscriteria zijn nog niet vastgesteld. Dilemma’s over de strengheid van de eisen en over hoe de constante zoektocht naar duurzaamheid te vatten in objectieve, ‘statische’ criteria gooien volgens MVO Nederland roet in het eten.
zaterdag 16 augustus 2008
Het inkopen van extra pensioen - Het Financieele Dagblad
Het inkopen van extra pensioen - Het Financieele Dagblad
Het inkopen van extra pensioen
16 augustus 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Luijken, C.;Kavelaars, P.
Toen het kabinet in 2004 zijn plannen bekendmaakte om de pensioengerechtigde leeftijd te verhogen van 60 naar 65 jaar, reageerden vooral werknemersorganisaties furieus. Uiteindelijk hebben de werknemers en werkgevers een compromis bereikt met het kabinet over de inhoud en wijze van uitvoering van de nieuwe wetgeving. Zo werd bijvoorbeeld de levensloopregeling geïntroduceerd waardoor een werknemer een dusdanig bedrag bij elkaar kan sparen dat het mogelijk werd om drie jaren voor pensioendatum te stoppen met werken. Hoewel dat natuurlijk niet de eigenlijke bedoeling van deze regeling is. Wat betreft de hoogte van het op te bouwen pensioen wordt in de regel uitgegaan van een gewenst jaarlijks pensioen van 70% van het laatste inkomen. Over een onderdeel van de afspraken is echter de afgelopen tijd een belangrijke discussie ontstaan, te weten de mogelijkheden om extra pensioen in te kopen. Deze discussie kan voor veel werknemers invloed hebben op de ruimte die zij hebben voor het opbouwen van pensioen. Het gaat om het volgende.
Als een werknemer een pensioentekort heeft bestaat de mogelijkheid om dit pensioentekort in te halen door inkoop van extra pensioen. Van een pensioentekort is sprake als het totaal opgebouwde pensioen minder bedraagt dan hetgeen men maximaal had kunnen opbouwen als alle achterliggende dienstjaren volledig zouden meetellen in de huidige pensioenregeling. Tot de datum van inwerkingtreding van de huidige pensioenrichtleeftijd van 65 jaar mocht men het pensioentekort becijferen uitgaande van een pensionering op 60-jarige leeftijd. Veelal was er dan sprake van een fors pensioengat, zodat inkoop van het tekort mogelijk was.
Onder de huidige pensioenleeftijd van 65 jaar zal men minder vaak te maken hebben met een pensioentekort. Dit wordt veelal veroorzaakt doordat er voor invoering van de nieuwe wetgeving in veel gevallen pensioenrechten zijn opgebouwd met een eerdere ingangsdatum. Als deze aanspraken worden herrekend naar leeftijd 65, stijgt het pensioenbedrag. Is er bijvoorbeeld sprake van een uitkering van euro 10.000 vanaf 60 jaar, dan zal bij uitstel tot 65 jaar deze uitkering toenemen tot een bedrag van circa euro 15.000. Deze verhoging van de uitkering leidt direct tot een verlaging van het pensioentekort en dus tot een verlaging van de ruimte tot inkoop van extra pensioen. Om dit effect te voorkomen, is destijds afgesproken dat een werknemer reeds opgebouwde pensioenen niet hoeft te herrekenen naar de nieuwe pensioenleeftijd van 65 jaar. In het gegeven voorbeeld zou voor de berekening van het pensioentekort dus mogen worden uitgegaan van een opgebouwd pensioen van euro 10.000.
Het kabinet heeft deze afspraak uitgewerkt. Het neemt nu echter het standpunt in dat voornoemde tegemoetkoming alleen van toepassing is als zowel voor als na 31 december 2005 sprake is van een collectieve pensioenregeling. De tegemoetkoming geldt dus niet voor individuele pensioenregelingen, aldus het kabinet. Dat is volgens werkgevers- en werknemersorganisaties echter niet juist: de regeling geldt voor beide soorten pensioenregelingen en dat is natuurlijk ook logisch. Het lijkt er dus op uit te draaien dat werknemers die deelnemen in een individuele pensioenregeling veelal aanzienlijk minder ruimte hebben voor inkoop van extra pensioen dan werknemers die aan een collectieve pensioenregeling deelnemen. Wij achten dit geen juiste benadering, omdat er op dit punt geen principieel verschil bestaat tussen beide soorten pensioenregelingen. Het vervelende is dat men hier als werknemer eigenlijk niets tegen kan doen. Zou men de inkoop toch gewoon toepassen bij individuele regelingen, dan is er een gerede kans op een procedure. Wij hebben overigens redelijk vertrouwen dat die procedure bij de rechter goed zal aflopen voor de werknemer.
Peter Kavelaars en Carl Luijken
Peter Kavelaars - hoogleraar Fiscale Economie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam - en Carl Luijken zijn verbonden aan Deloitte Belastingadviseurs.
Het inkopen van extra pensioen
16 augustus 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Luijken, C.;Kavelaars, P.
Toen het kabinet in 2004 zijn plannen bekendmaakte om de pensioengerechtigde leeftijd te verhogen van 60 naar 65 jaar, reageerden vooral werknemersorganisaties furieus. Uiteindelijk hebben de werknemers en werkgevers een compromis bereikt met het kabinet over de inhoud en wijze van uitvoering van de nieuwe wetgeving. Zo werd bijvoorbeeld de levensloopregeling geïntroduceerd waardoor een werknemer een dusdanig bedrag bij elkaar kan sparen dat het mogelijk werd om drie jaren voor pensioendatum te stoppen met werken. Hoewel dat natuurlijk niet de eigenlijke bedoeling van deze regeling is. Wat betreft de hoogte van het op te bouwen pensioen wordt in de regel uitgegaan van een gewenst jaarlijks pensioen van 70% van het laatste inkomen. Over een onderdeel van de afspraken is echter de afgelopen tijd een belangrijke discussie ontstaan, te weten de mogelijkheden om extra pensioen in te kopen. Deze discussie kan voor veel werknemers invloed hebben op de ruimte die zij hebben voor het opbouwen van pensioen. Het gaat om het volgende.
Als een werknemer een pensioentekort heeft bestaat de mogelijkheid om dit pensioentekort in te halen door inkoop van extra pensioen. Van een pensioentekort is sprake als het totaal opgebouwde pensioen minder bedraagt dan hetgeen men maximaal had kunnen opbouwen als alle achterliggende dienstjaren volledig zouden meetellen in de huidige pensioenregeling. Tot de datum van inwerkingtreding van de huidige pensioenrichtleeftijd van 65 jaar mocht men het pensioentekort becijferen uitgaande van een pensionering op 60-jarige leeftijd. Veelal was er dan sprake van een fors pensioengat, zodat inkoop van het tekort mogelijk was.
Onder de huidige pensioenleeftijd van 65 jaar zal men minder vaak te maken hebben met een pensioentekort. Dit wordt veelal veroorzaakt doordat er voor invoering van de nieuwe wetgeving in veel gevallen pensioenrechten zijn opgebouwd met een eerdere ingangsdatum. Als deze aanspraken worden herrekend naar leeftijd 65, stijgt het pensioenbedrag. Is er bijvoorbeeld sprake van een uitkering van euro 10.000 vanaf 60 jaar, dan zal bij uitstel tot 65 jaar deze uitkering toenemen tot een bedrag van circa euro 15.000. Deze verhoging van de uitkering leidt direct tot een verlaging van het pensioentekort en dus tot een verlaging van de ruimte tot inkoop van extra pensioen. Om dit effect te voorkomen, is destijds afgesproken dat een werknemer reeds opgebouwde pensioenen niet hoeft te herrekenen naar de nieuwe pensioenleeftijd van 65 jaar. In het gegeven voorbeeld zou voor de berekening van het pensioentekort dus mogen worden uitgegaan van een opgebouwd pensioen van euro 10.000.
Het kabinet heeft deze afspraak uitgewerkt. Het neemt nu echter het standpunt in dat voornoemde tegemoetkoming alleen van toepassing is als zowel voor als na 31 december 2005 sprake is van een collectieve pensioenregeling. De tegemoetkoming geldt dus niet voor individuele pensioenregelingen, aldus het kabinet. Dat is volgens werkgevers- en werknemersorganisaties echter niet juist: de regeling geldt voor beide soorten pensioenregelingen en dat is natuurlijk ook logisch. Het lijkt er dus op uit te draaien dat werknemers die deelnemen in een individuele pensioenregeling veelal aanzienlijk minder ruimte hebben voor inkoop van extra pensioen dan werknemers die aan een collectieve pensioenregeling deelnemen. Wij achten dit geen juiste benadering, omdat er op dit punt geen principieel verschil bestaat tussen beide soorten pensioenregelingen. Het vervelende is dat men hier als werknemer eigenlijk niets tegen kan doen. Zou men de inkoop toch gewoon toepassen bij individuele regelingen, dan is er een gerede kans op een procedure. Wij hebben overigens redelijk vertrouwen dat die procedure bij de rechter goed zal aflopen voor de werknemer.
Peter Kavelaars en Carl Luijken
Peter Kavelaars - hoogleraar Fiscale Economie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam - en Carl Luijken zijn verbonden aan Deloitte Belastingadviseurs.
dinsdag 12 augustus 2008
Hema beknibbelt op inkoop - Het Financieele Dagblad
Hema beknibbelt op inkoop - Het Financieele Dagblad
Hema beknibbelt op inkoop
12 augustus 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Smit, R.;Rolvink, F.
Leveranciers krijgen voortaan 5% minder van hun rekening uitbetaald
Franka Rolvink en Richard Smit
Amsterdam
Hema houdt voortaan op elke rekening die zijn leveranciers sturen 5% in. Dit hebben de honderden leveranciers die het eigen merk van het warenhuis produceren via een brief te horen gekregen. Volgens het concern is het percentage bedoeld om de marketinginspanningen te bekostigen.
De leveranciers hebben het gevoel dat zij extra kosten moeten dragen om de winst van de Hema-eigenaar, het opkoopfonds Lion Capital, op te stuwen. Vorige week werd bekend dat Hema in de rode cijfers is gekomen. Door de scherpe financiering die Lion Capital is aangegaan om de overname van de retailketen te betalen, is een verlies van euro 18,8 mln ontstaan.
'We hebben het ook meegemaakt met Maxeda', zegt Han Bekke, directeur van modebrancheorganisatie Modint. 'Sinds private equity eigenaar is van de retailketens, is dit de tactiek.'
Eerder dit jaar schroefde Hema ook al de betalingstermijn op van dertig naar zestig dagen. Eveneens een truc om de kosten op de inkoop te drukken. De Europese Unie onderzoekt volgens Bekke of de norm van dertig dagen is vast te leggen om zo met name mkb-bedrijven te beschermen.
Enkele kleine bedrijven komen door de jongste maatregelen van Hema in de problemen. 'Zeker in een tijd waarin de grondstofprijzen voor sommige leveranciers zijn verdubbeld', zegt Philip den Ouden, directeur van de brancheorganisatie voor levensmiddelen FNLI. 'Kijk maar naar de graanprijzen. Wie daarbovenop nog eens 5% moet inleveren, maakt verlies.'
'Het is een inkoopspel', zegt Gerard Rutte, retailadviseur. 'In de supermarktwereld is dit gewoon. Albert Heijn en Superunie zijn ook bezig hun inkoopcondities te verbeteren, omdat ze er winkels bij hebben gekregen. Maar die 5% is wel bijzonder. Dat is veel.' AH vraagt 1% terug, zo schreef het vakblad Distrifood onlangs.
'Dit doen ze met een zeker ritme', meent Dave Janssen, oud-Hema-medewerker en retailkenner van Channel-Panel. 'Je zet er wel je relaties mee op het spel.' Volgens Janssen staat de vijfprocentseis niet vast, maar is het een begin van een onderhandeling.
Hema bevestigt de gang van zaken. Een woordvoerder wil niet zeggen of er leveranciers opstappen of binnen worden gehouden met een lager percentage. 'We zijn continu in gesprek met onze leveranciers, ook over de condities. Maar de uitslag daarvan delen we niet met de media.'
Bekke van Modint hoort van enkele leveranciers dat het percentage na een gesprek omlaag is gegaan. En Huib Lubbers, directeur van het Retail Management Center, denkt dat veel fabrikanten Hema tegemoetkomen. 'Het is vervelend om te zeggen, maar de meeste fabrikanten kunnen het zich niet permitteren om zo veel omzet te laten lopen. Het gaat wel om euro 1 mrd omzet. '
Daar komt bij dat huismerkfabrikanten, anders dan producenten van merkartikelen, niet zo makkelijk overstappen naar een andere private label-fabrikant. Retailers wapenen zich daarentegen volgens Lubbers tegen het dalende consumentenvertrouwen en de almaar stijgende brandstofprijzen. 'Meespeelt waar de spullen worden gemaakt. Zeker als ze net als bij Hema worden verkocht in België en Frankrijk', zegt Lubbers.
Hema-geheim
Leveranciers
Hema verkoopt eigenmerkproducten. Deze worden gemaakt door een grote groep leveranciers, waarvan niemand de namen kent. Unilever, dat naar verluidt de Hema rookworst maakt, ontkent deze rol stellig. Zelfs brancheorganisaties, zoals Modint en FNLI, die de leveranciers bijstaan, noemen geen namen. Ook specialisten in retail bewaren dit Hema-geheim.
Hema beknibbelt op inkoop
12 augustus 2008 | Het Financieele Dagblad
Door: Smit, R.;Rolvink, F.
Leveranciers krijgen voortaan 5% minder van hun rekening uitbetaald
Franka Rolvink en Richard Smit
Amsterdam
Hema houdt voortaan op elke rekening die zijn leveranciers sturen 5% in. Dit hebben de honderden leveranciers die het eigen merk van het warenhuis produceren via een brief te horen gekregen. Volgens het concern is het percentage bedoeld om de marketinginspanningen te bekostigen.
De leveranciers hebben het gevoel dat zij extra kosten moeten dragen om de winst van de Hema-eigenaar, het opkoopfonds Lion Capital, op te stuwen. Vorige week werd bekend dat Hema in de rode cijfers is gekomen. Door de scherpe financiering die Lion Capital is aangegaan om de overname van de retailketen te betalen, is een verlies van euro 18,8 mln ontstaan.
'We hebben het ook meegemaakt met Maxeda', zegt Han Bekke, directeur van modebrancheorganisatie Modint. 'Sinds private equity eigenaar is van de retailketens, is dit de tactiek.'
Eerder dit jaar schroefde Hema ook al de betalingstermijn op van dertig naar zestig dagen. Eveneens een truc om de kosten op de inkoop te drukken. De Europese Unie onderzoekt volgens Bekke of de norm van dertig dagen is vast te leggen om zo met name mkb-bedrijven te beschermen.
Enkele kleine bedrijven komen door de jongste maatregelen van Hema in de problemen. 'Zeker in een tijd waarin de grondstofprijzen voor sommige leveranciers zijn verdubbeld', zegt Philip den Ouden, directeur van de brancheorganisatie voor levensmiddelen FNLI. 'Kijk maar naar de graanprijzen. Wie daarbovenop nog eens 5% moet inleveren, maakt verlies.'
'Het is een inkoopspel', zegt Gerard Rutte, retailadviseur. 'In de supermarktwereld is dit gewoon. Albert Heijn en Superunie zijn ook bezig hun inkoopcondities te verbeteren, omdat ze er winkels bij hebben gekregen. Maar die 5% is wel bijzonder. Dat is veel.' AH vraagt 1% terug, zo schreef het vakblad Distrifood onlangs.
'Dit doen ze met een zeker ritme', meent Dave Janssen, oud-Hema-medewerker en retailkenner van Channel-Panel. 'Je zet er wel je relaties mee op het spel.' Volgens Janssen staat de vijfprocentseis niet vast, maar is het een begin van een onderhandeling.
Hema bevestigt de gang van zaken. Een woordvoerder wil niet zeggen of er leveranciers opstappen of binnen worden gehouden met een lager percentage. 'We zijn continu in gesprek met onze leveranciers, ook over de condities. Maar de uitslag daarvan delen we niet met de media.'
Bekke van Modint hoort van enkele leveranciers dat het percentage na een gesprek omlaag is gegaan. En Huib Lubbers, directeur van het Retail Management Center, denkt dat veel fabrikanten Hema tegemoetkomen. 'Het is vervelend om te zeggen, maar de meeste fabrikanten kunnen het zich niet permitteren om zo veel omzet te laten lopen. Het gaat wel om euro 1 mrd omzet. '
Daar komt bij dat huismerkfabrikanten, anders dan producenten van merkartikelen, niet zo makkelijk overstappen naar een andere private label-fabrikant. Retailers wapenen zich daarentegen volgens Lubbers tegen het dalende consumentenvertrouwen en de almaar stijgende brandstofprijzen. 'Meespeelt waar de spullen worden gemaakt. Zeker als ze net als bij Hema worden verkocht in België en Frankrijk', zegt Lubbers.
Hema-geheim
Leveranciers
Hema verkoopt eigenmerkproducten. Deze worden gemaakt door een grote groep leveranciers, waarvan niemand de namen kent. Unilever, dat naar verluidt de Hema rookworst maakt, ontkent deze rol stellig. Zelfs brancheorganisaties, zoals Modint en FNLI, die de leveranciers bijstaan, noemen geen namen. Ook specialisten in retail bewaren dit Hema-geheim.
vrijdag 8 augustus 2008
Procurement managers ‘biased against SMEs’ (FT.com)
Procurement managers ‘biased against SMEs’
By Jonathan Moules
Published: August 8 2008 15:23 | Last updated: August 8 2008 15:23
Most procurement managers in large businesses are biased against small and medium-sized suppliers, believing them to be less competitive than their bigger rivals, research has found.
A detailed survey of 253 senior executives in companies with more than 250 employees found that 42 per cent would choose a big company over small and medium-sized enterprises (SMEs), which they felt were the more risky option.
Fifty-two per cent of respondents said they felt SMEs were less competitive than larger counterparts and 40 per cent said they would be less likely to choose a small supplier in a recession.
Many admitted that they put tougher conditions on smaller companies, with 53 per cent saying they expected a better overall service from SMEs than they did from larger businesses.
The research, commissioned by BT and Cisco, was intended to explore the factors influencing large businesses when choosing suppliers. The average value of procurement among the survey’s respondents was £28m a year, but only 23 per cent of this was allocated to SME suppliers.
Forty per cent of those questioned admitted that what a supplier chooses to outsource is a key factor in their decision making, with 26 per cent saying they would prefer to work with a company that did everything in-house.
John Dunsmure, managing director of the British Chambers of Commerce, said times had got tougher for small business owners in the wake of the credit crunch. “Smaller businesses are often the ones that are the first to be squeezed whenthere is a cutback,” he said.
“They don’t get paid on time or the company might use someone else. Lots of procurement people think smaller companies are high maintenance.”
But he argued that smaller businesses were often a better choice for outsourcers because they could often offer more flexibility and deliver orders that larger suppliers would consider too small to bother with.
“I would urge businesses to outsource anything that is secondary to their core business competence and invest their precious resources in what will help set them apart from the competition.”
Dunsmure’s views were at odds with those of the survey’s respondents, 57 per cent of whom felt that SMEs were not able to provide round-the-clock support, while 52 per cent felt small businesses were less able to provide competitive rates.
Copyright The Financial Times Limited 2008
By Jonathan Moules
Published: August 8 2008 15:23 | Last updated: August 8 2008 15:23
Most procurement managers in large businesses are biased against small and medium-sized suppliers, believing them to be less competitive than their bigger rivals, research has found.
A detailed survey of 253 senior executives in companies with more than 250 employees found that 42 per cent would choose a big company over small and medium-sized enterprises (SMEs), which they felt were the more risky option.
Fifty-two per cent of respondents said they felt SMEs were less competitive than larger counterparts and 40 per cent said they would be less likely to choose a small supplier in a recession.
Many admitted that they put tougher conditions on smaller companies, with 53 per cent saying they expected a better overall service from SMEs than they did from larger businesses.
The research, commissioned by BT and Cisco, was intended to explore the factors influencing large businesses when choosing suppliers. The average value of procurement among the survey’s respondents was £28m a year, but only 23 per cent of this was allocated to SME suppliers.
Forty per cent of those questioned admitted that what a supplier chooses to outsource is a key factor in their decision making, with 26 per cent saying they would prefer to work with a company that did everything in-house.
John Dunsmure, managing director of the British Chambers of Commerce, said times had got tougher for small business owners in the wake of the credit crunch. “Smaller businesses are often the ones that are the first to be squeezed whenthere is a cutback,” he said.
“They don’t get paid on time or the company might use someone else. Lots of procurement people think smaller companies are high maintenance.”
But he argued that smaller businesses were often a better choice for outsourcers because they could often offer more flexibility and deliver orders that larger suppliers would consider too small to bother with.
“I would urge businesses to outsource anything that is secondary to their core business competence and invest their precious resources in what will help set them apart from the competition.”
Dunsmure’s views were at odds with those of the survey’s respondents, 57 per cent of whom felt that SMEs were not able to provide round-the-clock support, while 52 per cent felt small businesses were less able to provide competitive rates.
Copyright The Financial Times Limited 2008
woensdag 6 augustus 2008
Emptoris - Press Releases
Emptoris - Press Releases
EMPTORIS POSITIONED iN tHE LEADERS QUADRANT
IN STRATEGIC SOURCING “MAGIC QUADRANT”
Independent Analyst Firm Evaluates Vendors Based on “Ability to Execute” and “Completeness of Vision”
EMPTORIS POSITIONED iN tHE LEADERS QUADRANT
IN STRATEGIC SOURCING “MAGIC QUADRANT”
Independent Analyst Firm Evaluates Vendors Based on “Ability to Execute” and “Completeness of Vision”
Event Registration (EVENT: 105972)
Event Registration (EVENT: 105972)
Bringing Contract Management into the 21st Century
5 Principles Every Procurement Executive Should Know
Procurement organisations have once again been called to action. What is the mission? Maximise savings in the face of a bleak global economic outlook.
A powerful weapon to help you accomplish this may currently be languishing in your filing cabinets… your supplier contracts. Contracts are the lifeblood of your supplier relationships. However, for most enterprises, contract management processes are fundamentally stuck in the 19th century. Bringing contract management into the 21st century creates opportunities not only to impose the right obligations on the supply base and improve internal productivity, but also to meet the regulatory compliance agenda in complex areas such as child labour, fair wages and environmental standards.
Please join speakers from Forrester, Syngenta and Emptoris as they share their latest research and experience on how 21st century businesses manage the complete contract lifecycle to its fullest potential.
Attendees to this webcast will learn practical strategies on how to:
Achieve centralised visibility of your contract portfolio
Create contracts with optimal terms
Monitor compliance to contract commitments
Adopt techniques to measure & develop supplier performance
Reduce risk of regulatory non-compliance
Bringing Contract Management into the 21st Century
5 Principles Every Procurement Executive Should Know
Procurement organisations have once again been called to action. What is the mission? Maximise savings in the face of a bleak global economic outlook.
A powerful weapon to help you accomplish this may currently be languishing in your filing cabinets… your supplier contracts. Contracts are the lifeblood of your supplier relationships. However, for most enterprises, contract management processes are fundamentally stuck in the 19th century. Bringing contract management into the 21st century creates opportunities not only to impose the right obligations on the supply base and improve internal productivity, but also to meet the regulatory compliance agenda in complex areas such as child labour, fair wages and environmental standards.
Please join speakers from Forrester, Syngenta and Emptoris as they share their latest research and experience on how 21st century businesses manage the complete contract lifecycle to its fullest potential.
Attendees to this webcast will learn practical strategies on how to:
Achieve centralised visibility of your contract portfolio
Create contracts with optimal terms
Monitor compliance to contract commitments
Adopt techniques to measure & develop supplier performance
Reduce risk of regulatory non-compliance
Emptoris - Press Releases
Emptoris - Press Releases
Burlington, MA – (June 16, 2008) – Emptoris, a leading provider of enterprise supply and contract management software, today announced that Forrester Research, a leading independent research and analysis firm, has reviewed Emptoris Spend Analysis in an April 2008 report titled, "Market Overview 2008: Automated Spend Analysis."
The report reviews 12 spend analysis software providers and notes that the market has three tiers of providers, placing Emptoris in the Top Tier, stating: "These vendors have been using both rules-based and machine-learning analytical engines…for several years, have a rich knowledge base derived from work with many large clients over many years, can handle spend data in many different languages, and provide good data importing and analytics capabilities. These products are well suited for large, global companies with complex spend data in a broad range of spend categories."
Andrew Bartels, Principal Analyst with Forrester Research, and the lead author of the report, states in the Executive Summary that, "Automated spend analysis software is an essential tool for chief purchasing officers (CPOs) at large, global, diversified enterprises...[and] it helps them realize savings promised by past sourcing efforts."
The report examines the critical challenges of gaining spend visibility at global companies, noting that, "If the company is a large, global one with several different enterprise resource planning (ERP) systems, the data will be in different formats, making it hard to get a consolidated picture of purchases across the entire enterprise. Even if a company has a single ERP system, the general ledger codes are at too high a level to be effective in spend analysis."
The report continues, "Given the limitations of spend data from ERP systems, CPOs and CFOs have two options to get actionable insight into what they have bought, who they have bought it from, and who has bought what: manual or consultant-based spend analysis or automated spend analysis."
"The Forrester Research Report is right on. Most Fortune 1000 companies unfortunately do not have a real time view into their spending. The average CEO, CFO and CPO are typically looking at out-dated data. It’s their dirty little secret," said Kirit Pandit, author of 'Spend Analysis: The Window into Strategic Sourcing.' "Companies have long been shackled by the dispersed and disparate nature of their spend data. It’s stuck in dozens of different systems and departments around the globe. However, today there are software tools and outsourced processes that can be used to give a current, consolidated view of spending, and it’s really unacceptable in this environment not to be giving your company that view."
The 20-page report details the growing use of, and business value of, spend analysis and notes that "Emptoris was the first eSourcing vendor to move into automated spend analysis [in 2003] ...[and] has created a very strong product that has attracted 60 clients."
Emptoris Spend Analysis is a fully-automated software solution that empowers business professionals with greater spend visibility to realize greater savings through improved sourcing strategies and better compliance. Collectively, Emptoris customers have analyzed over $9 trillion in spend and aggregate data from over 25 different types of systems, including every major ERP platform. Emptoris customers can analyze their spend along up to 30 different dimensions including: commodity, cost center, GL account, geography, time, payment terms, UNSPSC code and by supplier diversity status, among others.
For further information on Emptoris Spend Analysis visit: http://www.emptoris.com/spend_analysis.asp
For a free download of the first chapter of “Spend Analysis: The Window into Strategic Sourcing” visit: http://www.emptoris.com/cmp_08/spend/web/index.asp
About Emptoris
Emptoris is a world leader in innovative supply and contract management software solutions that empower enterprises to realize best value and accelerate profitable growth. Emptoris solutions are used by successful Global 2000 companies in every industry. Customers include American Express, Boeing, ConocoPhillips, GlaxoSmithKline, Kraft, Motorola, Owens Corning, Syngenta, and Vodafone
Burlington, MA – (June 16, 2008) – Emptoris, a leading provider of enterprise supply and contract management software, today announced that Forrester Research, a leading independent research and analysis firm, has reviewed Emptoris Spend Analysis in an April 2008 report titled, "Market Overview 2008: Automated Spend Analysis."
The report reviews 12 spend analysis software providers and notes that the market has three tiers of providers, placing Emptoris in the Top Tier, stating: "These vendors have been using both rules-based and machine-learning analytical engines…for several years, have a rich knowledge base derived from work with many large clients over many years, can handle spend data in many different languages, and provide good data importing and analytics capabilities. These products are well suited for large, global companies with complex spend data in a broad range of spend categories."
Andrew Bartels, Principal Analyst with Forrester Research, and the lead author of the report, states in the Executive Summary that, "Automated spend analysis software is an essential tool for chief purchasing officers (CPOs) at large, global, diversified enterprises...[and] it helps them realize savings promised by past sourcing efforts."
The report examines the critical challenges of gaining spend visibility at global companies, noting that, "If the company is a large, global one with several different enterprise resource planning (ERP) systems, the data will be in different formats, making it hard to get a consolidated picture of purchases across the entire enterprise. Even if a company has a single ERP system, the general ledger codes are at too high a level to be effective in spend analysis."
The report continues, "Given the limitations of spend data from ERP systems, CPOs and CFOs have two options to get actionable insight into what they have bought, who they have bought it from, and who has bought what: manual or consultant-based spend analysis or automated spend analysis."
"The Forrester Research Report is right on. Most Fortune 1000 companies unfortunately do not have a real time view into their spending. The average CEO, CFO and CPO are typically looking at out-dated data. It’s their dirty little secret," said Kirit Pandit, author of 'Spend Analysis: The Window into Strategic Sourcing.' "Companies have long been shackled by the dispersed and disparate nature of their spend data. It’s stuck in dozens of different systems and departments around the globe. However, today there are software tools and outsourced processes that can be used to give a current, consolidated view of spending, and it’s really unacceptable in this environment not to be giving your company that view."
The 20-page report details the growing use of, and business value of, spend analysis and notes that "Emptoris was the first eSourcing vendor to move into automated spend analysis [in 2003] ...[and] has created a very strong product that has attracted 60 clients."
Emptoris Spend Analysis is a fully-automated software solution that empowers business professionals with greater spend visibility to realize greater savings through improved sourcing strategies and better compliance. Collectively, Emptoris customers have analyzed over $9 trillion in spend and aggregate data from over 25 different types of systems, including every major ERP platform. Emptoris customers can analyze their spend along up to 30 different dimensions including: commodity, cost center, GL account, geography, time, payment terms, UNSPSC code and by supplier diversity status, among others.
For further information on Emptoris Spend Analysis visit: http://www.emptoris.com/spend_analysis.asp
For a free download of the first chapter of “Spend Analysis: The Window into Strategic Sourcing” visit: http://www.emptoris.com/cmp_08/spend/web/index.asp
About Emptoris
Emptoris is a world leader in innovative supply and contract management software solutions that empower enterprises to realize best value and accelerate profitable growth. Emptoris solutions are used by successful Global 2000 companies in every industry. Customers include American Express, Boeing, ConocoPhillips, GlaxoSmithKline, Kraft, Motorola, Owens Corning, Syngenta, and Vodafone
dinsdag 6 mei 2008
Procurement decisions move up corporate ladder (FT.com)
Procurement decisions move up corporate ladder
By Ken Rogers
Published: May 6 2008 03:00 | Last updated: May 6 2008 03:00
Rumours that the fleet manager is dead are an exaggeration. But fleet decisionmakers are now increasingly found either at board level or in senior management roles in the finance or human resources departments.
While the significance of some changes to tax rules affecting company cars might not be apparent to the traditional fleet manager, they certainly will be to the finance director.
Recent research suggests that the sharing of responsibility for procurement now stretches from chief executive to human resources and financial directors.
"Risk and the environment are two regulatory issues that were simply not on the radar a decade ago," says Nick Brownrigg, Masterlease chief executive.
"Cost is a fixed concern - so one would expect the finance director to have an involvement - but driver behaviour linked to risk or CO 2 emissions has meant that human resources takes more of a role."
Masterlease questioned 2,600 fleet decision-makers across 13 of the 17 countries where it operates and found that with 33 per cent of companies it was the managing director or chief executive who made the ultimate fleet procurement decision.
At an average of 15 per cent, the fleet director or manager came higher on the decision-making hierarchy than the finance director, who was at 12 per cent. The human resources director or manager came in at 10 per cent, ahead of his or her opposite number in procurement.
In the UK at least, human resources departments are taking a role in fleet decisions because of the risk issues - not least the recent introduction of corporate manslaughter legislation.
Geoffrey Bray, chairman of Fleet Support Group, says that many fleet managers became dinosaurs when they refused to accept their role was changing and failed to embrace the changes.
"There have been some excellent fleet managers who stay one step ahead in terms of operating and compliance procedures. But there were many attracted by the peripheral aspects - such as car launches - rather than the detail.
"These were not fleet managers - they were weak managers, and they eventually lost their jobs. Those who moved into a wider brief, and embraced a broader corporate travel and mobility remit as well as procurement, are thriving."
Roger Grainger, sales director of Avis, the car rental company, says that in recent years the fleet manager has been joined by other key people within the organisation as part of a "fleet board".
"Fleet is now treated like buying in any other service. It hasn't meant the fleet manager's role is any less important, but colleagues from human resources, finance and purchasing combine to ensure that every aspect of the fleet operation is covered - from managing tax, national insurance and costs to employee benefits, fleet administration and softer issues such as the environment.
It's then normally up to fleet managers to make everything happen on a daily basis in association with their supplier network."
Stewart Whyte, director of ACFO, an organisation for fleet operators, says that businesses generally underestimate the financial and operational importance of the fleet and the negative impact that can come from failure to manage it properly.
"Companies should look very carefully at the whole management structure within which the fleet operates," he says. "Where outsourced solutions are in place, these need to be reviewed on a regular basis. Outsourcing agencies should never be judge, jury and executioner. Top management must realise that ultimately it carries the can for the whole risk-management profile, including the overall cost risk."
Keith Allen, managing director of fleet manager ALD Automotive, says there is a growing short-termism in the marketplace, where procurement teams and external consultancies are playing a much bigger role in fleet reviews.
"There is pressure on margins and productivity, and the focus on cost is as strong as ever. Consequently, the whole procurement process has been tightened and best practice from other markets taken on board to eke out savings in every department.
"Procurement has become a very hard-nosed profession, where service expectations can be out of all proportion to the price customers are prepared to pay.
This creates a customer-base that demands more for less and, combined with a harsh new business environment, newer customers are often only won by leasing companies desperate to give everything away, just to make it to the shortlist.
"Today's price is the overriding influence in tendering decisions rather than tomorrow's value. This will, ultimately, not only fail to deliver long-term expectations but could also give our industry a poor name."
Copyright The Financial Times Limited 2008
By Ken Rogers
Published: May 6 2008 03:00 | Last updated: May 6 2008 03:00
Rumours that the fleet manager is dead are an exaggeration. But fleet decisionmakers are now increasingly found either at board level or in senior management roles in the finance or human resources departments.
While the significance of some changes to tax rules affecting company cars might not be apparent to the traditional fleet manager, they certainly will be to the finance director.
Recent research suggests that the sharing of responsibility for procurement now stretches from chief executive to human resources and financial directors.
"Risk and the environment are two regulatory issues that were simply not on the radar a decade ago," says Nick Brownrigg, Masterlease chief executive.
"Cost is a fixed concern - so one would expect the finance director to have an involvement - but driver behaviour linked to risk or CO 2 emissions has meant that human resources takes more of a role."
Masterlease questioned 2,600 fleet decision-makers across 13 of the 17 countries where it operates and found that with 33 per cent of companies it was the managing director or chief executive who made the ultimate fleet procurement decision.
At an average of 15 per cent, the fleet director or manager came higher on the decision-making hierarchy than the finance director, who was at 12 per cent. The human resources director or manager came in at 10 per cent, ahead of his or her opposite number in procurement.
In the UK at least, human resources departments are taking a role in fleet decisions because of the risk issues - not least the recent introduction of corporate manslaughter legislation.
Geoffrey Bray, chairman of Fleet Support Group, says that many fleet managers became dinosaurs when they refused to accept their role was changing and failed to embrace the changes.
"There have been some excellent fleet managers who stay one step ahead in terms of operating and compliance procedures. But there were many attracted by the peripheral aspects - such as car launches - rather than the detail.
"These were not fleet managers - they were weak managers, and they eventually lost their jobs. Those who moved into a wider brief, and embraced a broader corporate travel and mobility remit as well as procurement, are thriving."
Roger Grainger, sales director of Avis, the car rental company, says that in recent years the fleet manager has been joined by other key people within the organisation as part of a "fleet board".
"Fleet is now treated like buying in any other service. It hasn't meant the fleet manager's role is any less important, but colleagues from human resources, finance and purchasing combine to ensure that every aspect of the fleet operation is covered - from managing tax, national insurance and costs to employee benefits, fleet administration and softer issues such as the environment.
It's then normally up to fleet managers to make everything happen on a daily basis in association with their supplier network."
Stewart Whyte, director of ACFO, an organisation for fleet operators, says that businesses generally underestimate the financial and operational importance of the fleet and the negative impact that can come from failure to manage it properly.
"Companies should look very carefully at the whole management structure within which the fleet operates," he says. "Where outsourced solutions are in place, these need to be reviewed on a regular basis. Outsourcing agencies should never be judge, jury and executioner. Top management must realise that ultimately it carries the can for the whole risk-management profile, including the overall cost risk."
Keith Allen, managing director of fleet manager ALD Automotive, says there is a growing short-termism in the marketplace, where procurement teams and external consultancies are playing a much bigger role in fleet reviews.
"There is pressure on margins and productivity, and the focus on cost is as strong as ever. Consequently, the whole procurement process has been tightened and best practice from other markets taken on board to eke out savings in every department.
"Procurement has become a very hard-nosed profession, where service expectations can be out of all proportion to the price customers are prepared to pay.
This creates a customer-base that demands more for less and, combined with a harsh new business environment, newer customers are often only won by leasing companies desperate to give everything away, just to make it to the shortlist.
"Today's price is the overriding influence in tendering decisions rather than tomorrow's value. This will, ultimately, not only fail to deliver long-term expectations but could also give our industry a poor name."
Copyright The Financial Times Limited 2008
Abonneren op:
Reacties (Atom)
